Eftir að Ólafur Ragnar Grímsson varð óumdeildur andlegur leiðtogi sjálfstæðismanna og fleiri nei-sinna hafa margir furðað sig á því að Sjálfstæðisflokkurinn hafi ekki lært meira af banvænu faðmlagi við sósíalista eftir að hafa verið burðarás í vinstri stjórn Katrínar Jakobsdóttur í sjö ár með þeim afleiðingum að þeirri ríkisstjórn var hafnað í kosningum með meira afgerandi hætti en áður hefur sést á Íslandi. Vinstri stjórnin galt afhroð í kosningunum undir lok árs 2024. Flokkur Katrínar, Vinstri grænir, þurrkaðist út af Alþingi, Framsókn tapaði átta þingsætum og fór niður í fimm þingmenn þegar þrír af fjórum ráðherrum flokksins féllu í kosningunum. Sjálfstæðisflokkurinn mátti þola niðurlægingu, minnsta fylgi í sögunni, einungis 19 prósent atkvæða. Það leiddi til þess að formaður flokksins og varaformaður létu af embættum sínum og hurfu svo af Alþingi.
Orðið á götunni er að þessar hrakfarir fyrir minna en tveimur árum hefðu átt að kenna Sjálfstæðisflokknum að varast vinstri slysin, að varast pólitískt samneyti við sósíalista eftir þessa dapurlegu reynslu. En það er eins og flokkurinn hafi ekkert lært. Þegar baráttan um já eða nei í þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald samningaviðræðna við ESB er komin á endasprett velur flokkurinn gamla kommaleiðtogann, Ólaf Ragnar Grímsson, sem talsmann sinn og ótvíræðan leiðtoga. Ólafur Ragnar var höfuðandstæðingur Sjálfstæðisflokksins þegar hann var þingmaður, varaþingmaður og formaður Alþýðubandalagsins á sínum tíma. Hann leyfði sér að ausa svívirðingum yfir forystumenn Sjálfstæðisflokksins eins og til dæmis þegar hann fullyrti úr ræðustóli Alþingis að formaður flokksins, Davíð Oddsson, væri haldinn „skítlegu eðli.“ Framkoma af þessu tagi hefur sem betur fer ekki tíðkast almennt á Alþingi Íslendinga.
Ólafur Ragnar státaði af því að hafa beitt þjóðaratkvæðagreiðslum í forsetatíð sinni og gefið þjóðinni tækifæri til að velja, frumkvöðull í þjóðaratkvæðagreiðslum á Íslandi. En nú bregður svo við að hann vill ekki lofa þjóðinni að velja sér framtíð í þjóðaratkvæðagreiðslu með því að segja já. Nú á að hafna möguleikunum og segja nei. Það virðist henta Ólafi Ragnari núna og hann fær Sjálfstæðismenn til að éta úr lófa sínum, þá sömu sem hafa mátt þola hann sem andstæðing í áratugi. Þvílíkt geðleysi Sjálfstæðismannanna!
Helstu bandamenn Sjálfstæðisflokksins í hræðsluáróðri nei-herferðarinnar eru gamlir og nýir sósíalistar sem flestir hverjir hafa verið á móti öllum breytingum og framförum á Íslandi síðustu áratugina – á móti NATO, EFTA, EES, já og líka litasjónvarpi og bjórnum.
Hér er um að ræða sósíalista eins og Sólveigu Önnu Jónsdóttur, Steingrím J. Sigfússon, Hjörleif Guttormsson, Svandísi Svavarsdóttur, Jón Bjarnason og Stefán Pálsson svo dæmi séu tekin. Með þessu fólki vill forysta Sjálfstæðisflokksins vinna gegn framtíð Íslands. Flokkurinn virðist ekki hafa lært neitt af banvænu faðmlagi sínu við sósíalistana í vinstri stjórn Katrínar Jakobsdóttur í sjö ár. Farið er úr einu slíku faðmlagi í annað. Sjálfstæðismönnum er ekki við bjargandi.
Orðið á götunni er að Guðmundur Einarsson, lífeðlisfræðingur og fyrrum þingmaður, hafi hitt naglann á höfuðið í grein sem hann birti á DV í liðinni viku. Þar sagði m.a.:
„Ólafur Ragnar virðist vera búinn að taka Sjálfstæðisflokkinn yfir. Hann leggur honum orð í munn og er helsti málsvari Áfram Ísland, sem er verkfæri flokksins til að viðhalda stöðu sinni. Honum líður hvergi vel nema í félagsskap auðmanna og skeytir þá hvorki um skömm þeirra né heiður.
Guðrún Hafsteinsdóttir, formaður flokksins, fær hvergi að koma fram í baráttunni nema þar sem það er óhjákvæmilegt stöðu hennar vegna eins og í Silfrinu.
Guðrúnu væri hollt að muna hver afdrif formanna og flokka geta orðið þar sem Ólafur Ragnar millilendi. Hann treður sér alltaf í fremstu röð.“
Þetta er skarplega athugað hjá Guðmundi. Hann veit að Ólafur Ragnar hættir aldrei að ota sínum tota og troða sér í valdastóla þó að hann sé nú kominn vel á níræðisaldurinn. Hann hefur prófað allt í íslensku valdakerfi og á ekkert eftir annað en að verða formaður Sjálfstæðisflokksins á gamalsaldri. Varðandi háan aldur getur hann bent á ýmsa leiðtoga úti í heimi, bæði Adenauer kanslara Þýskalands og svo marga kommúnistaleiðtoga í Asíu og Evrópu – að ógleymdu átrúnaðargoðinu Trump!
Orðið á götunni er að Ólafur Ragnar þrái að komast í skjól sægreifa og auðmanna í Sjálfstæðisflokknum með því að verða andlegur leiðtogi forréttindahópsins og allra flokksmanna. Enginn skyldi afskrifa Ólaf fyrir fram eins og dæmin undanfarna áratugi sýna en hann hefur komið sér í forystu allra flokka Íslandi nema Sjálfstæðisflokksins. Hví ekki einnig að „millilenda“ þar?
Orðið á götunni er að sótt verði að formannsstóli Guðrúnar Hafsteinsdóttur innan úr Sjálfstæðisflokknum og einnig frá sósíalistunum, bandamönnum flokksins, sofi hún áfram á verðinum.
