Björn Jón skrifar: Hættum að svara á ensku

Á dögunum átti ég leið í verslun nokkra til að kaupa nýja íslenska fánaveifu þar eð sú gamla var orðin trosnuð og orðið mál að taka sjálfan þjóðfánann niður sem fengið hafði að blakta allt sumarið í samræmi við hin nýju lög, mér og nágrönnum mínum til yndisauka.

Nína Richter skrifar: Innihaldslaus tilvera PISA-barna

Ég var nýlega að ræða við ástvin um hvað það þýddi að hafa átt innihaldsríkt líf. Hann kvaðst þakklátur fyrir að hafa búið á Íslandi og fengið tækifæri til að ferðast og upplifa alls konar hluti sem fólk í fátækari löndum gæti ekki leyft sér. Ég jánkaði því, að sjálfsögðu. Þetta er falleg hugsun.

Thomas Möller skrifar: „Við getum gert þetta sjálf“

Í þjóðaratkvæðagreiðslunni í ágúst var þetta eitt aðal slagorð Nei-hreyfingarinnar. Með þessu slagorði var verið að segja að Ísland þurfi hvorki evru né aðild að Evrópusambandinu til að koma á stöðugleika í landinu, lækka vexti og verðbólgu og afnema verðtrygginguna.

Björn Jón skrifar: Ný þjóðernisleg vakning

Á dögunum kom út bókin Den usynlige ånd eftir Alex Vanopslagh, formann Liberal Alliance í Danmörku. Stefna þess flokks er skilgreind sem „klassískt frjálslynd“. Flokkurinn var stofnaður fyrir átján árum og á nú fimmtán þingmenn á Þjóðþinginu.

Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Eftir nei-ið

Já-sinnar töpuðu í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst og verða að sætta sig við það. Pistlahöfundur var svo viss um tap að hún horfði ekki á kosningasjónvarp um kvöldið. Svo lá beint við að taka sér frí frá fjölmiðlum daginn eftir.

Óttar Guðmundsson skrifar: Nýyrði Megasar

Megas (Magnús Þór Jónsson) lést í byrjun júlímánaðar. Margir urðu til að minnast skáldsins og var útför hans gerð frá sneisafullri Hallgrímskirkju. Menn töluðu af virðingu um skáldskap Magnúsar sem var alltaf frumlegur og einstakur.