Svarthöfði er áhugamaður um pólitík – síður um pólitíkusa, með örfáum undantekningum þó. Þær eiga ekki við um Karl Gauta Hjaltason, þingmann Miðflokks og reyndar áður Flokks fólksins, með hlé á milli. Svarthöfða hefur sýnst að hann hafi fremur fátt fram að færa og giskar á að þingmaðurinn líti á þingmennskuna sem þægilega innivinnu í ungmennafélagsanda þar sem áherslan er á að vera með.
Af þessum sökum vakti það undrun Svarthöfða þegar þingmaðurinn sté í ræðustól Alþingis í gær og krafðist afsagnar utanríkisráðherra, eiginlega af því bara.
Þingmanninum mælist svo, og vísar í upphafi til forsætisráðherra:
„Hún tók enga forystu í málinu, enga, og ekki heldur eftir atkvæðagreiðsluna. Hana lét hún utanríkisráðherranum eftir, sem gekk fram af offorsi og hefur rýrt sig að áliti og trausti, bæði í Brussel og í Washington. Hæstivirtur utanríkisráðherra á ekkert erindi lengur í sínu embætti og henni væri sæmst að segja sig frá því þegar í stað.“
Svarthöfði sér ekki betur en þetta sé sami þingmaðurinn og sat að sumbli í slæmum félagsskap á Klaustur-bar í nóvember árið 2018 þar sem menn kepptust við að svívirða og ærumeiða samferðamenn sína. Látum okkur sjá – hverjir voru þar aftur?
Það voru þau Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, núverandi formaður Miðflokksins, Gunnar Bragi Sveinsson, núverandi starfsmaður Miðflokksins, Anna Kolbrún Árnadóttir, þáverandi þingmaður Miðflokksins, nú látin og Bergþór Ólason, þá- og núverandi þingmaður Miðflokksins, Ólafur Ísleifsson og Karl Gauti Hjaltason þáverandi þingmenn Flokks fólksins, síðar Miðflokksins.
Svarthöfða sýnist að óþarft ætti að vera að rifja upp það sem sagt var en til glöggvunar stendur eftirfarandi á alfræðivef Wikipediu og vísar þar til upptöku sem náðist af samtali þessa þokkafólks:
„Karl Gauti minnist á Eygló Harðardóttur, fyrrum ráðherra og þingmann, og heyrist kalla hana „galna kerlingarklessu“. Bergþór heyrist tala um Írisi Róbertsdóttur, bæjarstjóra í Vestmannaeyjum, og segir að hún sé „miklu minna hot“ en fyrir tveimur árum. Sigmundur Davíð bætir við að hún komi til með að „hrynja niður listann“ fyrir þær sakir. Gunnar Bragi heyrist kalla Oddnýju Harðardóttur, alþingismann Samfylkingarinnar, „algjöran apakött“ og Unni Brá Konráðsdóttur, fyrrverandi þingmann Sjálfstæðisflokksins „kræfa kerfiskerlingu“. Gunnar Bragi heyrist einnig kalla Lilju Dögg Alfreðsdóttur, menntamálaráðherra og fyrrum flokkssystur þeirra Sigmundar í Framsóknarflokknum, „helvítis tík“. Bergþór samsinnir honum og segir að „engin gugga [hafi] teymt [hann] meira á asnaeyrunum en hún, sem [hann hefur] ekki fengið að ríða“. Sigmundur heyrist taka undir og segir um Lilju að „henni [sé] ekki treystandi og hún [spili] á karlmenn eins og kvenfólk kann.“ Einnig er gert grín að Freyju Haraldsdóttur, fyrrum meðlimi stjórnlagaþingsins og varaþingmanni Bjartrar framtíðar. Í upptökunni heyrast þingmennirnir kalla hana „Freyju eyju“ og einn þeirra hermir eftir sel þegar minnst er á hana. Þá heyrast Gunnar og Bergþór gera grín að Me Too-hreyfingunni og segja Albertínu Friðbjörgu Elíasdóttur, þingmann Samfylkingarinnar, hafa gengið á þá um kynlíf.“
Í þessari samantekt saknar Svarthöfði tvennra ummæla sem féllu meðal viðstaddra á Klausturbar:
„Þessi gella var bara kosin af því að hún var nógu sæt, hin er skrokkur sem passar utan um typpið á mér, svo ekki sé minnst á þessa sem er sko meetoo áhætta.“
og
„Hún notar kynþokkann.“ Og stuttu síðar segir sami þingmaður og heldur þræði: „Beggi, ég ætla að vona að konan mín heyri aldrei af þessu, en ég hefði alveg verið til í þetta dæmi.“
Svæsið.
En þarna sat Karl Gauti Hjaltason, þá þingmaður, síðar lögreglustjóri í Vestmannaeyjum og svo aftur þingmaður, og hreyfði hvorki legg né lið undir þessum umræðum, nema helst til að dreypa á miðinum sem fram var borinn og lagði niðurlægjandi setningar í púkkið. Þær niðurlægðu ekki þann sem vísað var til. Þær niðurlægðu þann sem lét þær frá sér fara. Og það á, eftir atvikum, við um alla sem viðstaddir voru.
Þetta er semsagt þingmaðurinn sem kallar ákaft eftir afsögn utanríkisráðherra fyrir það að stofnað hafi verið til þjóðaratkvæðagreiðslu og efna þannig gamalt loforð fyrri ríkisstjórnar.
Ekki er öll vitleysan eins.
Svarthöfði játar að hann hefur alltaf haft varann á sér gagnvart síðmiðaldra körlum sem skipta hári sínu í miðju.
Þarna sýnist honum hafa komið fram enn ein ástæðan til þess.
