Á fjöldamörgum gangstéttarhellum í Berlín, höfuðborg Þýskalands, er búið að koma fyrir áletrun sem er ætlað að vekja heimamenn til umhugsunar um þær yfirþyrmandi öfgar sem slengjast núna um hægri væng stjórnmálanna þar í landi. Á þær er skrifar þéttu letri WER AFD WÄHLT, HÄTTE AUCH NSDAP GEWÄLT, sem útleggst á íslensku ÞAU SEM KUSU AFD, HEFÐU LÍKA KOSIÐ NASISTAFLOKKINN. Og skilaboðin eru skýr, svo ekki sé meira sagt, því sagan frá því á fjórða áratug síðustu aldar gæti verið að endurtaka sig, svo frjór sem jarðvegurinn fyrir þjóðernishreinsanir er að verða í Þýskalandi á nýjan leik.
Tilefnið er stórsigur hægriöfgaflokksins Alternative für Deutschland í nýafstöðnum kosningum í Saxlandi Anhalt, áttunda stærsta sambandslandi Þýskalands, sem varð hluti af Austur-Þýskalandi allt frá lokum síðari heimsstyrjaldarinnar til 1990 þegar múrinn féll og járntjaldið sömuleiðis. Flokkurinn fékk 44 af hverjum 100 atkvæðum, og meira en tvöfaldaði fylgi sitt frá síðustu kosningum, slíkur sem meðbyrinn er nú um stundir með miskunnarlausu mannhatri í fjölmennasta landi Evrópu.
Viðbrögð Þýskalandskanslarans Friedrich Merz, sem fer fyrir þeim hófsama hægriflokki sem Kristilegir demókratar eru í þýskum stjórnmálum, eru dæmigerð fyrir óttann og ráðleysið sem grefur nú um sig í þjóðmálaumræðunni í Þýskalandi. Gamla pólitíkin, sem hefur litið á sig sem ábyrga og telur sig vanda að virðingu sinni – og einmitt í ljósi sögunnar – er að sópast út í horn vegna uppgangs þeirra afla sem æpa hvað skærast, og skemmta skrattanum hvað best.
Því allsherjarlausnin er sú sama og sárasta sagan geymir; hreinsum Þýskaland af óværu útlendinga sem eru að eyðileggja menningu okkar og þann hreina kynstofn sem einn skal byggja bandalagið, svo vitnað sé í hugmyndafræði Ulrich Siegmund, foringja Valkosts fyrir Þýskalands í sambandslandinu Saxlandi Anhalt.
„Það verður meginverkefni stjórnmálanna í Evrópu á næstu árum og jafnvel áratugum að berjast af öllu afli gegn rasískri pólitík af þessu tagi sem ella mun eitra hvert samfélag og sundra því til frambúðar.“
En Þýskalandskanslari hefur svarað honum fullum hálsi.
Hugmyndir af þessu tagi séu vitfirra.
Fjöldabrottvísanir fólks af erlendum uppruna gangi í raun út á þjóðernishreinsanir. Slíkar brottvísanir myndu jafnframt rústa efnahagi landsins. „Endurflutningar“ eins og öfgahægrið kallar þessa stefnu sína, séu ekkert annað en samheiti fyrir þjóðernishreinsanir á grundvelli uppruna og húðlitar, sagði Merz í vikunni, og var mikið niðri fyrir.
En hitt liggur fyrir. Hreinræktuð kynstofnahyggja er að grafa um sig í Þýskalandi. Samkvæmt lýðræðislega kjörnum rasisma á ekki einasta að senda erlent vinnuafl úr landi, heldur einnig og ekki síður þá sem eru fæddir og uppaldir í landinu, en hafa unnið sér það eitt til óhelgi að bera annan húðlit en „sannir heimamenn“ eins og það er látið heita, og mega kallast andkristnir ofan í annað.
Það verður meginverkefni stjórnmálanna í Evrópu á næstu árum, og jafnvel áratugum, að berjast af öllu afli gegn rasískri pólitík af þessu tagi sem ella mun eitra hvert samfélag og sundra því til frambúðar. Gildi frelsis, lýðræðis og mannréttinda eru í húfi, sjálf frumgerð þjóðríkjanna sem hér eiga hlut, og Ísland er þar ekki undanskilið, eins og upphrópanir sanna.
Það er svo auðvitað einkar afhjúpandi að hjá téðum flokki, sem kennir sig við valkost, fer hljóð og mynd ekki saman. Alice Weidel, einn helsti foringi þessara allsaherjarlausnara, sem vilja hreinsa landið af útlendingum, svo eftir sitji hin eina og sanna hvíta fjölskyldumynd af föður, móður og börnum, er sjálf samkynhneigð og í sambúð með konu sem ættleidd var frá Sri Lanka og alin upp í Sviss – og þótt okkur hinum, frjálslyndari megin í pólitíkinni – finnist ekkert nema sjálfsagt mál að þessi stjórnmálakona njóti kynhneigðar sinnar, og annað væri það nú, verður ekki það sama sagt um þá boðun hennar sjálfrar sem lýtur að því að útrýma hjónaböndum hinsegin fólks í Þýskalandi og afnema réttindi þess með öllu.
En Alice þessi býr reyndar með konu sinni í Sviss.
Svo hún er þá náttúrlega undanþegin eigin skoðunum.
Ég býst við að báðar ömmur mínar hefðu sagt af þessu tilefni af ekki væri öll vitleysan eins.
