Það er fagnaðarefni að fjármálaráðherra skuli hafa lagt fram fjármálafrumvarp með hallalausum fjárlögum í fyrsta sinn í mörg ár. Ráðgert er að fjárlögin skili fimm milljarða rekstrarafgangi á ríkissjóði.
Ekki kom það mikið á óvart að einhverjir fulltrúar stjórnarandstöðunnar skuli finna frumvarpinu allt til foráttu. Stjórnarandstaðan á Alþingi hefur jafnan þann háttinn á að vera einfaldlega á móti öllu sem kemur frá ríkisstjórninni, hverju nafni sem það nefnist.
Orðið á götunni er að það sé athyglisvert að sjálfskipaður talsmaður stjórnarandstöðunnar, Ásdís Kristjánsdóttir bæjarstjóri í Kópavogi, skyldi rjúka til og gagnrýna frumvarpið eins og þrautreyndur stjórnarandstöðuþingmaður. Fjárlagafrumvarpið hefur í sjálfu sér sáralítið með sveitarfélögin að gera og ef Sjálfstæðismenn á sveitastjórnarstiginu teldu eðlilegt að tjá sig mikið um það hefði væntanlega farið betur á því að oddviti þeirra í stærsta sveitarfélaginu, borgarstjórinn í Reykjavík, tæki að sér það hlutverk.
Orðið á götunni er að Ásdís Kristjánsdóttir ætli sér stóra hluti í Sjálfstæðisflokknum á landsvísu. Fullyrt er að hún sé þegar búin að setja stefnuna á formennsku í flokknum og hyggist bjóða sig fram á móti Guðrúnu Hafsteinsdóttur á næsta landsfundi sem í síðasta lagi verður haldinn í nóvember 2027.
Orðið á götunni er að stuðningsmenn Áslaugar Örnu Sigurbjörnsdóttur, sem tapaði formannskjöri gegn Guðrúnu á síðasta ári með 17 atkvæða mun, hafi ekki tekið þá niðurstöðu í sátt og hugsi Guðrúnu þegjandi þörfina. Ásdís var í hópi stuðningsmanna Áslaugar Örnu og getur mjög vel hugsað sér að stíga inn og verða fulltrúi þess arms í næsta slag sem margt bendir nú til að verði strax á næsta landsfundi.
Flokkseigendur í Sjálfstæðisflokknum studdu allir Áslaugu Örnu og þó að Guðrún hafi farið með sigur af hólmi hætta flokkseigendur ekkert að vera flokkseigendur. Og þeir vilja hafa hlutina eftir sínu höfði. Guðrún hefur að sönnu gengið mjög langt í að reyna að þóknast flokkseigendunum en það breytir ekki því að hún er ekki þeirra manneskja. Og það skiptir máli í Sjálfstæðisflokknum.
Guðrún styrkti verulega stöðu sína þegar Sjálfstæðisflokkurinn varð sigurvegari sveitarstjórnarkosninganna í maí og þá töldu margir að hún hefði fest sig í sessi sem formaður flokksins og ólíklegt væri að gerð yrði atlaga að henni í bráð. Nú virðist hins vegar vera farið að fenna yfir góðan árangur flokksins í hugum flokksmanna.
Árangurinn í kosningunum var prýðisgóður. Flokkurinn bætti við meirihluta sinn í Garðabæ og vann verulega á í Reykjavík og leiðir nú meirihlutasamstarf í borginni. Í Reykjanesbæ, Hveragerði og Mosfellsbæ komst flokkurinn aftur í meirihluta. Sömu sögu er að segja víða um land. Í Hafnarfirði tapaði flokkurinn en það var undantekning frá reglunni. Sigurvegari kosninganna var Sjálfstæðisflokkurinn og þar með formaður hans.
Einn stærsti sigurinn, ef ekki sá stærsti, vannst í Kópavogi þar sem Sjálfstæðisflokkurinn, undir forystu Ásdísar Kristjánsdóttur, náði hreinum meirihluta. Þetta gefur henni byr undir báða vængi og orðið á götunni er að metnaður hennar á sviði landsmálanna sé óendanlega mikill. Orðið á götunni er að með því að gera sig gildandi í andstöðu við fjármálafrumvarp ríkisstjórnarinnar sé greinilegt að Ásdís Kristjánsdóttir er stigin inn á svið landsmálanna vegna þess að fjárlagafrumvarpið hefur ekkert með Kópavogsbæ að gera. Greinilega er stefnan sett á landsmálin og formennskuna.
Sjálfstæðisflokkurinn í Kraganum, stærsta kjördæmi landsins, er höfuðlaus her eftir að bæði Bjarni Benediktsson og Þórdís Kolbrúna Reykfjörð Gylfadóttir eru horfin af vettvangi stjórnmálanna. Þeir sem eftir eru í efstu sætum listans þykja minni háttar spámenn og ekki foringjalega vaxnir. Orðið á götunni er að Ásdís, oddviti flokksins og bæjarstjóri í stærsta sveitarfélagi kjördæmisins, muni sækjast eftir því að leiða lista flokksins í kjördæminu í næstu þingkosningum. Fátt ætti að standa í vegi hennar, hvað þá ef hún verður þá nýr formaður Sjálfstæðisflokksins.
