„Vindhanar verða aldrei áttavitar, hvorki til sjós né lands.“ Þetta er fræg tilvitnun í ræðu Davíðs Oddssonar, formanns Sjálfstæðisflokksins, á Viðskiptaþingi Viðskiptaráðs 8. febrúar 2001 þegar hann gagnrýndi hringl og stefnuleysi pólitískra andstæðinga sinna.
Guðrún Hafsteinsdóttir, núverandi formaður Sjálfstæðisflokksins, gengur nú fram fyrir skjöldu og hvetur kjósendur til að segja nei í komandi þjóðaratkvæðagreiðslu við því að landsmenn kynni sér til hlítar hvaða kostir gætu verið í boði fyrir Ísland við inngöngu í ESB að fullu í stað þeirrar 75 prósenta þátttöku sem nú er í gildi gegnum EES-samninginn sem gerður var árið 1993 af ríkisstjórn Davíðs Oddssonar. Guðrún virðist ekki treysta dómgreind kjósenda til að velja sjálfir og leggur því að flokksmönnum sínum og öðrum kjósendum að fara að ráðum sínum og segja nei. Forsjárhyggja formanns Sjálfstæðisflokksins ræður nú ríkjum.
Árið 2014 bauð Guðrún Hafsteinsdóttir sig fram gegn sitjandi formanni til að gegna formennsku í Samtökum iðnaðarins. Í aðdraganda kosninganna lýsti hún þessu yfir í öllum fjölmiðlum:
„Ég vil ljúka aðildarviðræðum við Evrópusambandið og kjósa um aðildarsamning. Ná þarf sem hagstæðustum samningum fyrir allar atvinnugreinar og almenning og leggja niðurstöðuna í dóm kjósenda í þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég treysti dómgreind þjóðarinnar í þessu stóra máli.“
Orðið á götunni er að í þessari yfirlýsingu hafi komin skýrt fram að Guðrún Hafsteinsdóttir sé einlægur Evrópusinni sem vildi ljúka hagstæðum aðildarsamningum við ESB og leggja niðurstöðuna fyrir kjósendur í þjóðaratkvæðagreiðslu. Hún treysti þjóðinni!
Guðrún bar sigurorð af keppinaut sínum og tók við formennsku í stærstu og öflugustu atvinnurekendasamtökum Íslands, Samtökum iðnaðarins, og gegndi formennsku þar næstu sex árin en samkvæmt reglum samtakanna er formanni ekki heimilt að sitja lengur en sex ár.
Eftir að formannsferlinum í Samtökum iðnaðarins lauk ákvað Guðrún að reyna fyrir sér í landsmálapólitík og fór í framboð fyrir Sjálfstæðisflokkinn í Suðurkjördæmi en hún er búsett í Hveragerði. Það gekk vel, hún leiddi lista flokksins, varð þingmaður og ráðherra um tíma í þeirri ríkisstjórn sem féll í kosningunum í lok árs 2024. Snemma árs 2025 var Guðrún kjörin formaður Sjálfstæðisflokksins þegar hún vann nauman en frækinn sigur á Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur sem var studd af fráfarandi forystu flokksins og helstu flokkseigendum.
Orðið á götunni er að Evrópusinninn Guðrún Hafsteinsdóttir frá tíma sínum hjá Samtökum iðnaðarins hafi í orði kveðnu talið sig þurft að skipta um stefnu og stilla sér upp sem andstæðingi ESB til þess að eiga upp á pallborðið í Sjálfstæðisflokknum. Talið er að hún og helstu ráðgjafar hennar hafi talið óhjákvæmilegt að fara að vilja sægreifanna og ríkasta fólksins í Sjálfstæðisflokknum, sem ræður þar ferðinni. Þess vegna gerðist hún andstæðingur ESB á yfirborðinu – þótt því verði vart trúað að hún hafi umturnast í raunverulegri afstöðu sinni til ESB. En þú nærð trúlega ekki frama í Sjálfstæðisflokknum nema að hlýða flokkseigendunum.
Skýringin á sinnaskiptum Guðrúnar Hafsteinsdóttur verður auðveldlega rakin til þjónkunar við sægreifana. Það er hins vegar ekki gott fyrir formann í næststærsta stjórnmálaflokki Íslands að vera ekki stöðugur og traustur í grundvallarskoðunum. Hentistefna í stjórnmálum kemur fólki ávallt í koll. Það er ekki trúverðugt fyrir stjórnmálamann að fylgja einni stefnu í dag og annarri á morgun.
Orðið á götunni er að Davíð Oddsson hafi haft rétt fyrir sér þegar hann sagði að vindhanar verði aldrei áttavitar, hvorki til sjós né lands.
