Það vakti athygli hve samrýmdir Bjarni Benediktsson, framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins, og Vilhjálmur Birgisson, formaður Starfsgreinasambandsins, voru í Kastljósi í gær
Orðið á götunni er að þeir séu búnir að koma sér upp undarlegu bandalagi þar sem þeir ganga hönd í hönd. Þeir voru báðir sammála um að þjóðin skyldi ekki fá að kynna sér fullbúinn aðildarsamning að ESB. Allir vita hvaða hagsmuni Bjarni var að verja þar en erfiðara er fyrir fólk að átta sig á því hvaða hag Vilhjálmur sér í því fyrir skjólstæðinga sína að fá ekki að taka upplýsta ákvörðun.
Vilhjálmur hefur lengi barist fyrir hagsmunum Hvals hf., sem jafnan hefur veitt nokkrum félagsmönnum í Verkalýðsfélagi Akraness vel launaða vinnu í nokkra mánuði á ári. Fjölskylda Bjarna hefur löngum verið meðal stærri eigenda í Hval hf. og mögulega skýrir það að einhverju leyti huggulegheit Vilhjálms í garð Bjarna.
Báðir voru þeir yfir sig hissa og hneykslaðir fyrir þeirri stöðu sem upp er kominn á Íslandi nú þegar uppsagnarákvæði kjarasamninga virkjast vegna mikillar verðbólgu. Orðið á götunni er að Bjarni Benediktsson sé alveg búinn að gleyma því að hann var fjármálaráðherra nánast óslitið undanfarinn áratug og ber sjálfur mikla ábyrgð á því ástandi sem stjórnvöld og atvinnulífið er að kljást við. Ekki virðist það heldur þvælast fyrir Vilhjálmi.
Orðið á götunni er að það hljómi hjákátlega þegar maðurinn sem stjórnaði ríkisfjármálum í áratug kvartar undan ástandinu og segir hlutina ekki geta gengið til langframa. Eitthvað verði að gera í hlutunum. Hvað kom í veg fyrir að hann tæki á málunum þegar hann stjórnaði? Hvers vegna svaf hann á verðinum allan þennan tíma?
Orðið á götunni er að ekki sé trúverðugt að dubba Bjarna upp sem framkvæmdastjóra SA og þannig framlengja í raun stjórnmálaferil hans. Þetta sé raunar hin mesta smekkleysa og ófyrirleitni sem geti hæglega orðið bjúgverpill sem hitti þá fyrir sem settu af stað.
En mikið fór vel á með Bjarna og Vilhjálmi þarna í Kastljósinu. Orðið á götunni er að þeir hafi verið sem ástfangnir unglingar í tilhugalífinu. Í ljósi þess að Sólveig Anna er í sama liði og þeir og sér ekkert sem þarf að bæta hjá íslenskum verkalýð má vænta þess að friður verði milli aðila á vinnumarkaði næstu árin.
