Þjóðaratkvæðagreiðslan á laugardaginn snýst fyrst og fremst um að grípa einstakt tækifæri.
Ef Jáið sigrar gætu skapast ný tækifæri fyrir okkur öll og framtíðarkynslóðir Íslands
Skoðum þetta nánar.
Hvað þýðir JÁ á laugardaginn?
Með því að segja JÁ erum við að opna dyr, halda möguleikum opnum, skoða staðreyndir og meta tækifæri.
Með Jái fáum við að sjá samning sem getur fært þjóðinni tækifæri til enn betra lífs á Íslandi til frambúðar.
Við fáum að sjá aðildarsamning þar sem tekið verður fullt tillit til sérstöðu landsins okkar enda hefur samningsstaða okkar aldrei verið betri en í dag.
Full aðild þýðir að Evrópusambandið, stærsta samvinnuhreyfing heimsins, stækkar til vesturs og norðurs. Aðild Íslands að ESB eflir öryggi álfunnar og eykur samstarf Evrópuþjóða. Full aðild þýðir að tollfrjálsir markaðir opnast fyrir íslenskar vörur og þjónustu og ný tækifæri skapast fyrir unga fólkið okkar til menntunar og samstarfs við jafnaldra sína í Evrópu.
Með Jái erum við EKKI að taka afstöðu til þess hvort Ísland eigi að ganga í ESB.
Við erum eingöngu að heimila stjórnvöldum að ganga til samninga sem hugsanlega geta gert EES samstarfið enn betra, samstarf sem hefur þegar bætt lífskjör okkar umtalsvert.
Það fylgir því engin áhætta að segja JÁ núna. Við getum öll sagt nei við aðildarsamningi sem okkur hugsanlega líkar ekki við þegar hann liggur fyrir.
Við brjótum engar brýr að baki okkar ef við kjósum já.
Nei er mun alvarlegri ákvörðun en JÁ.
Ef Neiið sigrar er fólk að ákveða að brjóta brýr á undan sér sem er vægast sagt furðuleg afstaða í mikilvægu máli.
Með neii verður lokað á tækifæri sem gefast ekki aftur á næstu áratugum. Þá verður dyrum lokað, tækifæri ekki skoðuð, staðreyndir ekki metnar.
Nei þýðir óbreytt ástand á Íslandi næstu áratugi og stöðvar leit okkar að tækifærum aukins Evrópusamstarfs og frjálsra viðskipta við um 450 milljón manna markað með okkar útflutningsvörur og þjónustu.
Nei þýðir áfram gamla Ísland með um 60 prósent hærra verðlag á helstu kostnaðarliðum fjölskyldnanna í landinu.
Við búum í dag við hæstu húsnæðisvexti í Evrópu, eitt hæsta matarverð á Vesturlöndum og margfalda verðbólgu miðað við nágrannalöndin.
Þannig hefur það verið síðustu 80 árin og mun halda áfram meðan við notum minnsta gjaldmiðli heims sem hefur rýrnað um heil 99,9 % og valdið heimilum og fyrirtækjum ómældum skaða.
Þess vegna hafa um 300 stærstu fyrirtæki landsins flúið krónuna og njóta kosta þess að nota evrur í sínum viðskiptum og lántökum. Við hin sitjum uppi með ónýtan gjaldmiðil sem er hvergi gjaldgengur í heiminum.
Nei þýðir áframhaldandi fákeppni í landinu og útilokun landsins okkar frá enn meiri þátttöku í alþjóðasamstarfi og alþjóðaviðskiptum. Nei þýðir auk þess minnkandi þátttöku í samvinnu Evrópuþjóða í öryggismálum í óöruggum heimi.
Með því að segja nei erum við að taka mikla áhættu.
Ef Norðmenn fara inn í ESB sem verður æ líklegra mun EES samningur ekki halda með tvær örsmáar þjóðir innanborðs. Líklega munu Bretar ganga í ESB innan nokkurra ára.
Sú staða gæti komið upp að við stæðum ein Norður Evrópuþjóða utan ESB samstarfsins. Við myndum þá þurfa að koma til samninga á hnjánum með mun verri samningsstöðu en við höfum í dag.
Allir eiga að grípa ný tækifæri
Leit að tækifærum og þor til að hrinda þeim í framkvæmd hefur alltaf verið lykillinn að framförum, betra lífi og meiri árangri þjóða, fyrirtækja og einstaklinga.
Þeir skora sem þora.
Það er í raun frumskylda stjórnmálamanna, leiðtoga, vísindamanna, stjórnenda fyrirtækja og frumkvöðla að leita ávallt nýrra tækifæra.
Bestu stjórnendur fyrirtækja hafa nýtt tækifæri sem gefast. Hæfileikinn að geta breytt ógnunum í tækifæri er eitt helsta einkenni góðra stjórnenda. Að hjakka í sama farinu er ekki valkostur þeirra sem stjórna fyrirtækjum.
Forvitni er í raun grundvöllur framfara. Tækifærin koma aðeins ef við erum forvitin, viljum skoða staðreyndir og erum opin fyrir nýjum möguleikum eins og þeir sem ætla að segja já á laugardaginn.
Þeir sem spyrja spurninga og leita svara ná mestum árangri. Þeir sem ekki spyrja fá alltaf nei.
Þeir sem neita að skoða tækifæri og segjast vita svörin fyrir fram eru í raun að fordæma verkefnið sem blasir við þeim. Slíkir stjórnmálamenn og stjórnendur ná aldrei árangri. Það sætir furðu hvað margir slíkir hafa komið fram sem talsmenn þess að segja nei í komandi kosningum.
Án nýrra tækifæra er engin þróun og engar framfarir.
Að neita að skoða tækifæri er ótrúleg þröngsýni. Að segja nei á laugardaginn er það sama og að loka augunum fyrir hugsanlegum tækifærum og er eiginlega skilgreining á fordómum.
Landnám Íslands var leit að tækifærum
Landnámsmenn Íslands, um 10 þúsund menn, konur og börn leituðu tækifæra á Íslandi með því að sigla frá Noregi til Íslands á um 400 skipum. Ferðin tók allt að sjö daga en fólkið uppskar frelsi, land og nýtt líf. Þeir skora sem þora er málsháttur sem segir allt um þetta jákvæða og framsækna fólk.
Það hefur líklega verið nóg af neikvæðum röddum sem sögðu við landnámsmennina „er þetta ekki bara gott eins og það er“ í Noregi.
Einnig var líklega sagt „að við getum leyst þetta sjálf hérna“ og „að það væri örugglega ekkert betra líf á Íslandi en hér í Noregi“. En þau lögðu af stað og fundu betra lif.
Sem betur fer hlustaði landnámsfólkið ekki á áróður NEI sinnanna í Noregi þá heldur lögðu af stað og gripu tækifærin á Íslandi.
Við tók gullöld Íslandssögunnar. Nýja landið var matarkista og lífið var gott. Það ríkti friður í landinu í um 350 ár frá landnámi.
Þá reyndist farsælt að segja já við nýjum tækifærum.
Framfarir síðustu aldar byggja á tækifærum
Íbúafjöldi Íslands hélst nánast óbreyttur í yfir 800 ár og sveiflaðist kringum 50 þúsund manns frá árinu 1000 til ársins 1830.
Þá hófst leit forfeðra okkar að nýjum tækifærum.
Þilskipaútgerð, vélvæðing báta og síðar togaraútgerð opnaði dyr fyrir verðmætasköpun um land allt. Bændur leituðu tækifæra til að tæknivæða landbúnaðinn, betri samgöngur opnuðu ný tækifæri og aukin menntun landsmanna ýtti undir leit að nýjum tækifærum.
Velgengni okkar lands síðustu áratugi hefur alfarið byggst á leit að nýjum tækifærum. Leit að jarðhita og vrkjun hans og vatnsafls auk stóriðjuframkvæmda hefur fært okkur ómæld verðmæti. Stjórnendur í sjávarútvegi, ferðaþjónustu og iðnaði hafa stanslaust leitað tækifæra á sínu sviði og árangurinn er sýnilegur um land allt.
„Er þetta ekki bara gott eins og það er hjá okkur?“
Þetta er eitt helsta viðkvæði fólks sem ætlar að kjósa nei á laugardaginn. Það fullyrðir að við getum sjálf leyst vaxtaokrið, verðbólguna og verðtrygginguna sem við höfum þurft að horfa upp á síðstu áratugi.
Svo er fullyrt að þurfi bara meiri „aga í hagstjórnina“.
Staðreyndin er sú að smæsti gjaldmiðill í heiminum er undirrót agaleysis í hagstjórn frá því að hún var tekin upp fyrir rúmum 100 árum. Krónan er undirrót hrunsins 2008.
Öll lönd sem hafa tekið upp evru sjá að aginn kemur með stöðugum gjaldmiðli. Vextir og verðbólga hefur lækkað strax hjá þeim þar sem evran skapar stöðugleika og trúverðugleika. Krónan býður ekki upp á neitt slíkt.
Seðlabanki Evrópu tryggir stöðugleika evrunnar og mun styðja okkur í baráttunni við verðbólgu, vexti og verðlag auk þess mun verðtrygging leggjast af samstundis.
Vissulega höfum við það gott á Íslandi og lífskjör eru með þeim bestu í heiminum.
En það er ólíðandi að íslensk heimili þurfi að greiða allt að fjórfalda vexti af húsnæðislánum sínum. Almenningur í Norður Evrópu myndi aldrei sætta sig við þessar hörmungar sem kostar íslensk heimili milljónir aukalega á hverju ári.
Á laugardaginn gefst tækifæri til breytinga á Íslandi.
Kjósum enn betri lífskjör í landinu okkar ... kjósum JÁ!
