- Kosningarnar snúast um að halda dyrum opnum með því að segja JÁ eða skella í lás með því að segja nei. Seinna fáum við tækifæri til að segja af eða á ef samningar nást.
- Áhrif Íslendinga í Brüssel eru núna núll (0) þó að EES sendi okkur reglugerðir í hverri viku sem við verðum að samþykkja. Aðild að ESB bætir úr því.
- Bandaríkin hafa brugðist sem ábyrgur bandamaður og líklegra að þeir krefjist yfirráða hér líkt og þeir gera í Grænlandi. Það er erfitt fyrir fámennt ríki að standa eitt.
- Íslendingar geta nú sótt um aðild að ESB út frá styrkleika en ekki út frá veikleika líkt og þegar sótt var um síðast.
- Gangi Norðmenn úr EES, eða EES samningnum verður sagt upp, þá neyðumst við til að sækja um aðild að ESB og hver verður samningsstaðan þá?
- Stjórn efnahagsmála á Íslandi hefur verið miklum vandkvæðum bundin. Nú segja þeir sem mestu hafa ráðið „það þarf bara að hafa stjórn á efnahagsmálunum“ þó þeir hafi sjálfir stjórnað málum lengst af. Væri ekki ráð að reyna nýjar aðferðir sem bjóðast með aðild að ESB?
- ESB aðild færir íslenskum stjórnvöldum tæki og tól til að stýra efnahagsmálum þjóðarinnar með árangursríkari hætti en áður.
- „Norræna vinnumarkaðsmódelið“ getur aldrei orðið að veruleika nema með þeim efnahagslegu stjórntækjum sem þjóðinni stendur til boða sem aðili að ESB.
- Það er mikil mótsögn í því fólgin að kvarta sífellt yfir „reglufargani“ ESB en vilja samt vera í EES. Eina leiðin til að reyna að létta á „farganinu“ er að verða fullgildur aðili að ESB, þjóð meðal annarra fullvalda þjóða.
Höfundur er formaður bankaráðs Seðlabanka Íslands. Hann var efnahagsráðgjafi beggja ríkisstjórna Steingríms Hermannssonar formanns Framsóknarflokksins m.a. þegar Þjóðarsáttin varð að veruleika.
