Hæstiréttur kvað upp dóm 23. september sl. (mál nr. 50/2025) um skaðabótaábyrgð íslenska ríkisins vegna ófullnægjandi innleiðingar EES-reglna. Dómurinn varpar meðal annars ljósi á sérstakt eðli EES-samningsins sem þjóðréttarsamnings. Má vel orða það svo að hann sýni glöggt það sem margir hafa löngum haldið fram, að Ísland er með annan fótinn í ESB.

Pawel Bartoszek þingmaður Viðreisnar hvetur fólk til að standa gegn orðræðu gegn EES samningnum og samstöðu með Úkraínu. Hann segir í færslu á Facebook að hann sé orðinn var við tvö talpunkta sem beint sé gegn þeim sem kusu nei við aðildarviðræðum Íslands við Evrópusambandið:

Í umræðum í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar á dögunum kom fram sú skoðun að EES-samningurinn tryggði nægilega hagsmuni Íslands í samskiptum við ESB og því væri engin þörf á fullri aðild. Með EES hefðum við allt sem við þyrftum, jafnvel fyrir lítið sem ekkert.

​Norska dagblaðið Aftenposten gerði nýlega góðlátlegt grín að íslensku Evrópuumræðunni undir fyrirsögninni „Velkomin í ESB-umræðu í öfugsnúnalandi“.

EES-samningurinn var pólitískt afrek á sínum tíma en hann varir ekki að eilífu. Sú stoð mun að lokum bresta, enda millilending á lengri leið.

• Kosningarnar snúast um að halda dyrum opnum með því að segja JÁ eða skella í lás með því að segja nei. Seinna fáum við tækifæri til að segja af eða á ef samningar nást.
• Áhrif Íslendinga í Brüssel eru núna núll (0) þó að EES sendi okkur reglugerðir í hverri viku sem við verðum að samþykkja.

Ef nei verður niðurstaðan í þjóðaratkvæðagreiðslunni á laugardaginn mun íslenskur almenningur hafa samþykkt í þjóðaratkvæðagreiðslu að þeir hinir sömu og hafa haft hér tögl og hagldir í áratugi og aldir skuli áfram ráða hér öllu. Það yrði vond niðurstaða.

Þeir sem eru óákveðnir fyrir 29. ágúst geta verið óhræddir við að segja já, því þeir geta sagt nei síðar þegar samningur liggur fyrir. Ákvörðun um að hefja viðræður að nýju er auðvitað ekki sú sama og að samþykkja aðild.

Evrópusambandið er tilbúið að leggja mikið á sig til að fá Ísland inn í ESB en hér tala menn gjarnan eins og sambandið hafi einhvern sérstakan áhuga á því að knésetja Ísland. EES samningurinn var alltaf hugsaður sem biðsalur inn í ESB og sambandið hefur engan áhuga á að viðhalda honum til langframa.

Hafa Sjálfstæðismenn misst bæði sjálfstraust og sómakennd?

Af hverju töldu þeir sig græða á að halda fundi með og auglýsa sem aðalræðumann Carl Baudenbacher, svissneskan lögfræðing, sem landsmenn þekkja hvorki haus né sporð á?

Til að tryggja öryggi og fullveldi Íslands höfum við átt í ýmis konar alþjóðlegu samstarfi frá lýðveldisstofnun: Nató, EFTA, SÞ, EES. Þar deila þjóðir fullveldi og valdi til þess að styrkja stöðu sína í hörðum heimi. Samstaða þjóða sem grundvallast á lýðræði, frjálsri samkeppni, jöfnuði og mannréttindum.

Versta staða sem gæti komið upp fyrir okkur Íslendinga væri að segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni og síðan ákvæðu Norðmenn að genga í ESB. Þá er EES fallið um sjálft sig og við utan ESB. Fylgi við aðildarumsókn hefur vaxið í Noregi. Hrund Rudolfsdóttir, athafnakona, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.