Það hefur verið forvitnilegt að fylgjast með umræðunni í kjölfar þjóðaratkvæðisgreiðslunnar. Nei-menn fagna afgerandi niðurstöðu, en Já-menn eru með böggum hildar, saka Nei-menn um upplýsingaóreiðu, að ganga erinda auðmanna og aðhyllast bandaríska MAGA hugmyndafræði, vera hreinlega trumpistar.
Lög um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna tóku gildi árið 2022. Markmið laganna voru að ýmis kerfi sem þjóna börnum tali betur saman. Að börn og fjölskyldur fái aðstoð fyrr og þurfi ekki sjálf að bera ábyrgð á því að tengja saman skóla, heilbrigðisþjónustu, félagsþjónustu og barnavernd.
Það væri varasamt að ganga út frá því að Úkraína sé að vinna stríðið. Fjórði stríðsveturinn er að ganga í garð og margt bendir til þess að hann gæti orðið sá þyngsti til þessa fyrir óbreytta borgara. Samkvæmt skýrslu mannréttindaskrifstofu SÞ frá því í sumar hefur mannfall meðal almennings aukist samhliða kerfisbundnum árásum á orkumannvirki.
Við tölum mikið um ábyrgð stjórnmálamanna, fjölmiðla og stofnana. En lýðræði byggist í raun á okkur sjálfum. Á getu okkar til að hugsa sjálfstætt.
Í síðustu grein minni, um hnignun alþjóðakerfisins, notaði ég tvö orð sem lesendur báðu mig að skýra betur. Þau eru skyld en ekki eins.
Þjófræði er ríki sem er rekið eins og glæpafélag. Dómstólarnir eru keyptir, kosningarnar eru leikrit og valdhafinn stelur í skjóli laganna. Rússland Pútíns er þjófræði.
Nei-flokkarnir krupu allir við altari EES-samningsins í slagnum fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna þann 29.
Í fyrsta sinn í meira en tvo áratugi eru einræðisríki í heiminum fleiri en lýðræðisríki: 92 á móti 87 samkvæmt nýjustu skýrslu V-Dem stofnunarinnar við Gautaborgarháskóla, sem heldur úti stærsta gagnagrunni heims um stjórnarfar. Um 74 prósent mannkyns, tæpir sex milljarðar manna, búa nú undir einhverju formi einræðis.
RÚV skýrði frá því á sunnudagsmorgninum að tveir evrópskir flokksleiðtogar hafi óskað Íslendingum til hamingju með niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB.
Það voru Nigel Farage og Marine Le Pen.
Hann var þingmaður á Evrópuþinginu í tvo áratugi og hún í 13 ár. Bæði brutu reglur þingsins um meðferð fjármuna og sættu rannsókn.
Tillaga mín er að Alþingi skipi strax óháð sérfræðiteymi sem fái það verkefni að leggja fram, helst fyrir næstu áramót, raunhæfar tillögur um hvernig Ísland geti náð meiri efnahagslegum stöðugleika, sem skapar forsendur fyrir minni verðbólgu og lægri vöxtum.
Beint lýðræði er lítt brúkað á Íslandi. Því var þjóðaratkvæðagreiðslan um framhald viðræðna um aðild að ESB söguleg. Stærsta hagsmunamál samtímans sett í dóm kjósenda. Hann er skýr. Viðræðum um aðild verður ekki fram haldið. Því miður en niðurstaðan er skýr. Dómur fólksins er fallinn.
Heimurinn er í óvissu. Stríð, viðskiptadeilur, náttúruvá og efnahagsleg óvissa minna okkur á að lítil þjóð þarf að hugsa langt fram í tímann.
Á morgun tökum við ákvörðun sem getur haft áhrif á Ísland næstu áratugina. Mikilvægt að hugsa til barna okkar og barnabarna.
Þjóðaratkvæðagreiðslan á laugardaginn snýst EKKI um inngöngu í ESB.
Hún snýst eingöngu um það hvort við viljum að kláraður verði samningur við Evrópusambandið, sem síðan yrði borinn undir þjóðina í annarri atkvæðagreiðslu.