Um nokkurra ára skeið þjónaði ég sem prestur í Noregi. Það var lærdómsríkur tími. Eitt af því sem þar flaut upp á yfirborð í daglegri umræðu, var reynsla Norðmanna af síðari heimsstyrjöldinni, þegar landið var hernumið af þýskum nasistum. Þá gerðist það sem ætíð gerist þegar átök í menningarheimum eiga sér stað, að menn skipast í tvær fylkingar.
Bandaríkin hafa mikla hernaðarlega hagsmuni af Íslandi. En bandarískir hagsmunir eru ekki alltaf íslenskir hagsmunir. Hver tryggir okkur þegar næsta áfall er efnahagslegt, stafrænt eða samfélagslegt, en ekki hernaðarárás? Nútíma stjórnun byggist á áhættugreiningu og viðbúnaði.
Ég er borgarbarn frá blautu barnsbeini. Ólst þar af leiðandi ekki upp við sauðfjárbúskap og því fjarri mér að segja bændum hvernig þeir ættu að reka bú sín.
Til að skilja það sem gerðist, og gerðist ekki, í Nýju Delí um helgina þarf fyrst að skilja hvernig valdakerfi Pútíns virkar. Fáir hafa lýst því skýrar en pólski Rússlandsfræðingurinn Maria Domańska, sem starfar hjá rannsóknarstofnuninni OSW í Varsjá og var áður erindreki í pólska sendiráðinu í Moskvu.
Kosningarnar eru búnar og niðurstöðuna ber að virða. En aðdragandinn verðskuldar uppgjör.
Þjóðinni var sagt að óttast Brussel, óttast um fullveldið og umfram allt óttast um fiskinn. Og þjóðin hlustaði.
Það merkilega er hvað við virðumst miklu rólegri yfir þeim sem þegar hafa gríðarleg völd yfir íslenskum verðmætum.
Gulur september minnir okkur á mikilvægi geðræktar. En geðrækt ætti ekki aðeins að hefjast þegar eitthvað bjátar á. Getum við gert hana að eðlilegum hluta af daglegri lífsrækt okkar og um leið verið duglegri að styðja hvert annað?
Það hefur verið forvitnilegt að fylgjast með umræðunni í kjölfar þjóðaratkvæðisgreiðslunnar. Nei-menn fagna afgerandi niðurstöðu, en Já-menn eru með böggum hildar, saka Nei-menn um upplýsingaóreiðu, að ganga erinda auðmanna og aðhyllast bandaríska MAGA hugmyndafræði, vera hreinlega trumpistar.
Lög um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna tóku gildi árið 2022. Markmið laganna voru að ýmis kerfi sem þjóna börnum tali betur saman. Að börn og fjölskyldur fái aðstoð fyrr og þurfi ekki sjálf að bera ábyrgð á því að tengja saman skóla, heilbrigðisþjónustu, félagsþjónustu og barnavernd.
Það væri varasamt að ganga út frá því að Úkraína sé að vinna stríðið. Fjórði stríðsveturinn er að ganga í garð og margt bendir til þess að hann gæti orðið sá þyngsti til þessa fyrir óbreytta borgara. Samkvæmt skýrslu mannréttindaskrifstofu SÞ frá því í sumar hefur mannfall meðal almennings aukist samhliða kerfisbundnum árásum á orkumannvirki.
Við tölum mikið um ábyrgð stjórnmálamanna, fjölmiðla og stofnana. En lýðræði byggist í raun á okkur sjálfum. Á getu okkar til að hugsa sjálfstætt.
Í síðustu grein minni, um hnignun alþjóðakerfisins, notaði ég tvö orð sem lesendur báðu mig að skýra betur. Þau eru skyld en ekki eins.
Þjófræði er ríki sem er rekið eins og glæpafélag. Dómstólarnir eru keyptir, kosningarnar eru leikrit og valdhafinn stelur í skjóli laganna. Rússland Pútíns er þjófræði.
Nei-flokkarnir krupu allir við altari EES-samningsins í slagnum fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna þann 29.