Furðulegt bandalag hefur verið myndað um að berjast fyrir neikvæðni í þjóðaratkvæðagreiðslunni í næsta mánuði. Þeir sem hafa tekið höndum saman eru Sjálfstæðisflokkurinn, Samtök atvinnulífsins og gamli sósíalistaleiðtoginn, öldungurinn Ólafur Ragnar Grímsson. Þessi samsetning er um margt neyðarleg, einkum og sér í lagi fyrir Sjálfstæðismenn sem hafa tekist á við Ólaf Ragnar í áratugi en hann var allan sinn pólitíska feril svarinn andstæðingur Sjálfstæðisflokksins og talaði ávallt illa um flokksmenn hans, einkum forystumennina. Furðulegt er þegar gamlir andstæðingar Ólafs Ragnars úr Sjálfstæðisflokknum stíga nú fram og mega vart vatni halda fyrir hrifningu yfir því þegar Ólafur endurtekur bölmóðsræður sínar sem hann flutti árið 1993 þegar Ísland samþykkti aðild að EES. Þá varaði hann þjóðina við og spáði öllu illu sem hefur síður en svo gengið eftir. Hann hafði rangt fyrir sér þá og hefur rangt fyrir sér nú.
Spyrja má hvort þeir Sjálfstæðismenn sem hafa turnast með þessum hætti hafi enga sómakennd. Eins er unnt að fullyrða að Samtök atvinnulífsins séu komin út á mjög hálan ís með því að vera óbeinn bakhjarl þessara klofningssamtaka frá Heimssýn sem hefur hingað til séð um málsvörn fyrir helstu einangrunarsinna landsins.
Orðið á götunni er að óvænt þátttaka Ólafs Ragnars Grímssonar í þessari fylkingu eigi sér skýringar sem eru aðrar og dýpri en þær sem raktar eru í ræðum og áróðri hans. Ólafur hefur í allmörg ár staðið fyrir því sem kallað er Hringborð Norðurslóða (Artic Circle) þar sem stórum hópi útlendinga er stefnt til Íslands einu sinni ári til ráðstefnuhalds. Ólafur Ragnar hefur notað þennan viðburð til að vekja athygli á sjálfum sér og næra athyglisþrá sína eftir að hann lét af embætti forseta Íslands fyrir 10 árum, mörgum árum of seint að margra mati.
Framan af gekk honum vel að fá fjárstyrki til verkefnisins frá vinum sínum í Rússlandi og Kína og þá gekk allt vel upp. Í seinni tíð hefur brugðið svo við að illa gengur að safna fjárstyrkjum til ráðstefnunnar. Rússar eru ekki aflögufærir vegna stríðsátaka við Úkraínu og svo virðist sem Kínverjar hafi ekki lengur trú á þessu. Í fyrra var reynt að auglýsa upp að fyrrum forsætisráðherra Íslands yrði nú umræðustjóri á ráðstefnunni en það virðist ekki hafa tekist vel hjá Katrínu Jakobsdóttur því nú leitar Ólafur Ragnar nýrra lausna.
Svo virðist sem Hringborð Norðurslóða þurfi nú meira enn nokkru sinni fyrr á reiða sig á peningaöflin heima og erlendis til að verkefnið geti gengið áfram með þeirri athygli sem hann þráir svo heitt. Þess vegna gengur hann til samstarfs við erkióvini sína á Íslandi á síðustu áratugum, íhaldsöflin og peningafólkið í Samtökum atvinnulífsins í þeirri von að auðveldara verði að afla fjár innanlands til verkefnisins. Hann vill einnig freista þess að sýna útlendingum að hann sé ekki dauður úr öllum æðum þótt kominn sé vel á níræðisaldurinn.
Ekki nóg með það. Orðið á götunni er að hann hafi boðið Bjarna Benediktssyni, nú starfsmanni Samtaka atvinnulífsins, að taka við stöðu umræðustjóra á ráðstefnunni af Katrínu. Áróðurslega hljómar vafalaust vel gagnvart útlendingum að tefla fram fyrrum forsætisráðherra sem einnig ætti að vera íslenskum peningamönnum þóknanlegur. Orðið á götunni er þó að Bjarni muni ekki taka þetta verkefni að sér. Hann er ekki búinn að gleyma hvernig Ólafur Ragnar Grímsson hefur talað um Sjálfstæðisflokkinn og forystu hans í gegnum tíðina en Bjarni var formaður flokksins í 16 ár og taldi lengi að mikilvægt verkefni flokksins væri að berjast gegn kommúnistum þótt hann hefði farið út af sporinu sjö síðustu ár valdaferils síns og tekið þátt í vinstri stjórn með Katrínu Jakobsdóttur, nokkuð sem stórskaðaði flokkinn. Menn eru varla þegar búnir að gleyma því!
Því er spáð að Bjarni Benediktsson afþakki boð um aðkomu að ráðstefnu Ólafs Ragnars. Bent hefur verið á að svo virðist sem þeir gamalgrónu Sjálfstæðismenn sem nú sjá vart sólina fyrir Ólafi Ragnari Grímssyni hafi eignast nýjan andlegan leiðtoga eftir að Davíð Oddsson féll frá fyrr á þessu ári þó að seint hefði því verið spáð að þeir myndu gera Ólaf Ragnar, gamla sósíalistaleiðtogann, að leiðtoga lífs síns.
Til viðbótar við þörf Ólafs Ragnars fyrir stuðning peningaaflanna heima og erlendis þarf hann sífellt að freista þess að næra ríka athyglisþörf sína. Gott dæmi um það er þegar hann fór að halda því fram að hann hefði gegnt lykilhlutverki í því að koma á þjóðarsátt á Íslandi árið 1991 og komst m.a. í stórt viðtal hjá RÚV um það. Enginn sem átti heiðurinn af þjóðarsáttinni kannast við að Ólafur hafi átt hinn minnst þátt í því mikilsverða verkefni sem gjörbreytti samfélaginu á Íslandi til hins betra.
Vegna tilburða Ólafs Ragnars Grímssonar til að eigna sér þann heiður orti ónafngreindur hagyrðingur þessa vísu:
Stórvirki hefur Ólafur átt
sem aðrir frá honum stálu:
þegar hann útbjó þjóðarsátt
og þegar hann samdi Njálu.
