Bændasamtökin hafa brugðist bændum með því að leggja bara aðra hliðina á borðið og gera ekki grein fyrir því hvaða lausnir þau hafa fyrir íslenskan landbúnað og bændur án aðildar að Evrópusambandinu. Ljóst er að það verður að gera gagngerar breytingar á íslenskum landbúnaði hvort sem við förum í ESB eða ekki. Annars blasir við hægfara dauði atvinnugreinar hér á landi. Það er skylda bændahreyfingarinnar að segja frá sinni sýn á framtíð greinarinnar. Þorsteinn Pálsson, fyrrverandi forsætisráðherra, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Hér er hægt að hlusta á brot úr þættinum:
Meðal mála sem eru mjög rædd í tengslum við aðild eða ekki aðild að Evrópusambandinu, það eru málefni sjávarútvegs og það eru málefni landbúnaðar. Þessar greinar eru ekki hluti af Evrópska efnahagssvæðinu. Og það er alveg ljóst að við teljum okkur þurfa að semja og ná fram ákveðnum markmiðum í samningum. Ef við horfum aðeins á landbúnaðinn, þá Bændasamtökin, þau kynntu andstöðu sína við aðildarviðræður á aukabændaþingi eða landbúnaðarþingi fyrir nokkrum dögum og nú er komin út hjá atvinnuvegaráðuneytinu úttekt, skýrsla þar sem svona staða íslensks landbúnaðar er metin og hvaða kostir eru. Er ekki nokkuð ljóst að núverandi ástand. Óbreytt ástand, er ekkert kostur í stöðunni.
„Ég held að það hafi lengi blasað við. Og þessar tvær skýrslur sýna það mjög glöggt að óbreytt ástand gengur ekki upp. Og nú hafa bændur sýnt sína svörtu mynd á það hvernig þeir horfa á aðild að Evrópusambandinu. Þessi nýja skýrsla sýnist mér að sýni fram á að við eigum auðvitað heilmikla möguleika á að þróa íslenskan landbúnað í því umhverfi. En kjarni málsins er sá að óbreytt ástand mun ekki ganga upp og Bændasamtökin skulda fyrst og fremst auðvitað bændum en líka þjóðinni að gera grein fyrir sinni framtíðarsýn í óbreyttri skipan og utan við Evrópusambandið og hvað þarf að gera til þess að bara viðhalda landbúnaði í landinu. Og það er ekki hægt að taka afstöðu í þessu nema þú hafir skýra mynd af hvoru tveggja. Hverjir eru kostirnir fram undan í óbreyttu kerfi, eða breyttu kerfi utan Evrópusambandsins og hins vegar með stuðningi Evrópusambandsins. Við verðum að hafa hvort tveggja á borðinu. Mér finnst Bændasamtökin hafa brugðist bændum í því að leggja bara aðra hliðina á borðið og halda því svo bara fyrir sjálfan sig hvað á að gera ef við förum ekki inn.
Það kallar líka annaðhvort á mjög svarta framtíðarsýn ef ekkert verður gert eða mikla uppstokkun og aðlögun að nýjum aðferðum sem mun líka taka á bændur. Að þessu leyti hefur umræðan verið holl. Ef menn segja já í atkvæðagreiðslunni núna 29., þá hafa menn alla vega rúmt ár til þess að draga upp báðar hliðar. Og þegar að því kemur að taka hina stóru ákvörðun, eigum við að gerast meðlimir eða ekki, þá höfum við skýrslur sem sýna hvort tveggja varðandi landbúnaðinn. Og þetta held ég að það sé bara skylda Bændasamtakanna en þau þurfa auðvitað fyrir atkvæðagreiðsluna að segja við bændur sannleikann um það að við erum bara búin að sýna ykkur aðra hliðina, við höfum ekki sýnt ykkur hina.“
Hægt er að hlusta á hlaðvarpið í heild sinni hér:
Einnig er hægt að hlusta á Spotify.
