Ef við segjum nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst erum við enn að fresta því að ljúka máli sem þarf heldur betur að ljúka. Afleiðingin verður klofin þjóð. Miklu betra er að segja já og fara í samningaviðræður og fá samning til að taka afstöðu til. Ef sá samningur verður slæmur munum við yfirgnæfandi segja nei. Ef samningurinn verður góður munum við yfirgnæfandi segja já við inngöngu. Hvort tveggja er betra en að skilja málið eftir óklárað. Hrund Rudolfsdóttir, athafnakona, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Hér er hægt að hlusta á brot úr þættinum:
Þú hefur alveg nóg af þinni könnu, heyri ég. En þú tekur samt þá ákvörðun núna nýlega að ganga til liðs við Já til að sjá hreyfinguna. Þú ert komin þar í stjórn. Af hverju? Af hverju ertu ekki bara að hugsa um þínar fjárfestingar og þín verkefni? Af hverju? Skiptir þetta einhverju máli?
„Þetta er svakalega góð spurning og ég velti þessu fyrir mér sjálf. Ég held kannski að það sem gerist svona þegar maður eldist, maður verður 50 plús, þá áttar maður sig á því að kannski situr maður á reynslu og sýn sem er mikilvægt einhvern veginn að miðla áfram og maður hefur verið svo lánsamur í gegnum ævina að sjá fullt af hlutum sem fólk hefur almennt ekki tækifæri til fyrr en eftir langa ævi og hafa fengið kannski svona tækifæri til að vera víða. Þetta var rosalegt skref fyrir mig, ég verð að segja það, ég hef alveg bara haldið mig mjög fjarri pólitík enda lít ég eiginlega kannski ekki á þetta sem kannski átt að pólitík.“
Þetta er náttúrlega ekki flokkapólitík. Þetta er bara mikið hagsmunamál Íslands, bara fólksins. Barnanna okkar.
„Já, ég lít á þetta bara, maður verður bara svolítið að leggjast á árarnar með öðrum að leiða Ísland í gegnum þetta ferli. Þetta er vandasamt ferli og má ekki verða til þess að einhvern veginn að þjóðin verði sundruð eftir þetta. Og ég held til dæmis eins og í þessu samhengi. Ég held að okkur beri að hugsa ekki einn leik, þetta snýst ekki bara um kosningarnar núna 29., við þurfum að hugsa tvo, þrjá leiki fram í tímann.“
Enda erum við alls ekki að kjósa um aðild að Evrópusambandinu núna?
„Alls ekki, alls ekki. Í viðskiptalífinu, manni er svo tamt að setja upp svona scenario og hvað eru líkleg scenario til að leiða hlutina vel til lykta. Ég held ef við segjum nei núna, þá sitjum við eftir með ofsalega erfiða stöðu. Sumir eru leiðir og vonsviknir út af því að þeir fengu ekki að sjá hlutina, þeim finnst þeim hafa verið skildir eftir og útilokaðir. Auðvitað verður síðan helmingurinn hæstánægður út af því að þá er málið út af borðinu. Ég held að það sé til önnur og miklu betri scenario og ef við hugsum aðeins lengra. Ef við segjum já, og förum áfram. Ef niðurstaðan verður sú, eins og þeir sem eru á móti þessu í dag, er bara einfaldlega þannig að við sjáum lélegan samning, við sjáum það að við munum missa yfirráð yfir auðlindum og svo framvegis. Þá held ég að það verði þannig að þetta verði kolfellt í seinni umferð og ég veit það ekki, 70-80%, og það er í sjálfu sér bara góð niðurstaða og fyrir mig sem vil bara fá að sjá, ég hef ekki gert upp hug minn varðandi áframhaldið, þá finnst mér það rosalega mikilvægt að ef að það verður niðurstaðan að það sé bara 80% af þjóðinni sem samþykkir þetta sem niðurstöðu. Ef hins vegar niðurstaðan verður sú, eins og þeir sem eru fylgjandi þessu vilja segja, að við munum bara hins vegar fá þær tilslakanir sem þarf. Við munum ná árangri og koma okkur í betri stöðu. Þá held ég líka að íslenska þjóðin sé bara einfaldlega svo skynsöm að við munum fylkja okkur á bak við góðan samning og aftur kannski 70-80% munu segja já. Báðar niðurstöður eru miklu, miklu betri að því markinu að við munum ganga fylktu liði áfram til framtíðar.“
Hægt er að hlusta á hlaðvarpið í heild sinni hér:
Einnig er hægt að hlusta á Spotify.
