Nú er þjóðaratkvæðagreiðslan afstaðin og naumur meirihluti tók þá ákvörðun að vilja alls ekki kynna sér hvað aðild að Evrópusambandinu myndi þýða fyrir Ísland. Hræðsluáróðurinn sigraði, enda voru greinilega miklu meiri peningar á bak við hann en þá sem börðust fyrir því að þjóðinn fengi að sjá fullbúinn samning og taka að því loknu upplýsta ákvörðun.
Þetta þýðir að ekki verður meira gert varðandi aðild Íslands að ESB í bili. Það getur þó breyst fyrr en varir enda staðan í alþjóðamálum kvik og ótrygg.
Orðið á götunni er að mjög óráðlegt væri að taka nú upp á því að afturkalla umsókn Íslands um aðild að ESB. Svo sem kunnugt er gildir umsóknin og vel getur til þess komið að nauðsynlegt sé að virkja hana á ný með skömmum fyrirvara. Þá væri slæmt að hafa afturkallað hana með formlegum hætti.
Það eru helst forystumenn stjórnarandstöðuflokkana sem kalla eftir því að umsóknin verði afturkölluð í ljósi niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Það er einkennileg túlkun á niðurstöðunum vegna þess að þjóðin var alls ekki spurð að því hvort afturkalla ætti umsóknina. Spurningin snerist um það eitt hvort hefja ætti viðræður á ný.
Orðið á götunni er að foringjar stjórnarandstöðunnar sem sátu flestir saman í ríkisstjórn þegar Gunnar Bragi Sveinsson sendi sitt kjánalega bréf til Brussel til að lýsa þeirri skoðun sinni að Ísland væri ekki lengur umsóknarríki hafi sjálfir haft næg tækifæri til að draga umsóknina formlega til baka á meðan þeir sátu í ríkisstjórn. Það gerðu þeir ekki og með öllu fráleitt hjá þeim að ætlast til að núverandi stjórnarmeirihluti geri slíkt.
Foringjar og talsmenn stjórnarandstöðunnar þreyttust lítt á því að mæra EES samninginn og fullyrða að hann nægi okkur Íslendingum, að við þurfum ekki fulla aðild. Orðið á götunni er að þeir fái fljótt að sýna og sanna tryggð sína við EES þegar Bókun 35 kemur til afgreiðslu Alþingis. Hún er mikilvægur þáttur í EES og ef varðveita á þann samning og kosti hans fyrir okkur Íslendinga er einsýnt að innleiða verður Bókun 35 án frekari tafa. Væntanlega má treysta því að stjórnarandstaðan greiði götu þess máls í þinginu, væntanlega með bros á vör líkt og þegar hún fagnaði niðurstöðum þjóðaratkvæðagreiðslunnar um helgina.
Orðið á götunni er hins vegar að þrátt fyrir lofgjörð stjórnarandstöðunnar um EES-samninginn megi búast við að alkunnir fýlupúkar og þverhausar í röðum hennar reyni áfram að leggja steina í götu innleiðingar þeirra reglna frá ESB sem við höfum kosið að afgreiða áfram án þess að hafa mikið um innihald þeirra að segja. Það stefnir í rimmu um Bókun 35.
