RÚV skýrði frá því á sunnudagsmorgninum að tveir evrópskir flokksleiðtogar hafi óskað Íslendingum til hamingju með niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB.
Það voru Nigel Farage og Marine Le Pen.
Hann var þingmaður á Evrópuþinginu í tvo áratugi og hún í 13 ár. Bæði brutu reglur þingsins um meðferð fjármuna og sættu rannsókn.
Í mars 2025 dæmdi franskur dómstóll Marine Le Pen til 4 ára fangelsisvistar. Eftir að hafa nýtt möguleika til áfrýjunar, styttingar og frestunar stendur eftir að hún gæti þurft að vera með rafrænt ökklaband svo hægt sé að fylgjast með ferðum hennar utan fangelsis. Hún ætlar að bjóða sig fram í forsetakosningunum í Frakklandi í sumar og telur að ökklaband myndi verða til trafala.
Nigel Farage og Brexit
Eina stefnumál Nigels Farage í pólitík var að Bretar yfirgæfu Evrópusambandið og hann stofnaði flokk í því skyni, sem hét Breski Sjálfstæðisflokkurinn, UK Independence Party, UKIP.
Hann nýtti sér óánægju Breta með veruna í ESB, sem þeim fannst ekki sæmandi gömlu heimsveldi með glæsta fortíð. Flokkurinn hans, UKIP, sópaði að sér fylgi og þjarmaði svo að Íhaldsflokknum að David Cameron, formaður hans og forsætisráðherra ákvað að boða til þjóðaratkvæðagreiðslu árið 2016 til að útkljá ESB aðildina í eitt skipti fyrir öll.
Kosningabaráttan var heiftúðug. Andstæðingar ESB flykktu liði gegn Cameron undir forystu gamals vinar hans, Boris Johnson. Cameron tapaði og Brexit flóðbylgjan var komin af stað af fullum þunga.
Boris lagði megináherslu á „endurheimt sjálfstæðis“ og fékk 52 % atkvæða. Ólafur Ragnar söng um daginn upp úr sama kveri og fékk 52.8%.
Flokkakerfið í Bretlandi fór á hliðina. Nigel Farage og fleiri stofnuðu árið 2018 enn einn hægri flokkinn, Endurreisnarflokkinn, Reform UK. Brexit skall svo á Bretum 2020 og Íhaldsflokkurinn og breska þjóðin lentu í pólitískum hremmingum, sem þau eru ekki laus úr enn.
Og nú er Nigel Farage orðinn formaður Reform UK.
Friður sé með yður
Eitt af því sem flokksformenn þurfa að gera er að senda kveðjur til til flokka eða landa, sem eru að gera eitthvað sem þeim er þóknanlegt.
Kannski sá Nigel Farage fréttir um Ísland og þjóðaratkvæðagreiðsluna í BBC um helgina og kannski sá hann myndir af ljósaskiltum þeirra Halldórs Benjamíns og Ólafs Ragnars með boðskapnum um að ESB ógnaði tilveru þjóðarinnar, því hann sendi landsmönnum heillaóskir fyrir að hafa „greitt því atkvæði að halda sjálfstæði sínu“. Og kannski hugsaði hann: Þarna er land sem helvítis Evrópusambandið ætlar að leggja undir sig.
Það er auðvitað sjálfsögð kurteisi að þakka manninum fyrir auðsýnda samúð og vinarhug.
Endurreisnarflokkurinn hans er öfgahægriklofningur úr Íhaldsflokknum og það kemur því eðlilega í hlut systurflokka hans í hægrinu á Íslandi, Sjálfstæðis- og Miðflokks, að þakka fyrir kveðjuna.
Eftir Nigel Farage liggur slóð vafasamra fjármála. Hann fékk til dæmis andvirði nærri 900 milljóna íslenskra króna inn á reikninginn sinn nýlega, sem hann hefur átt erfitt með að gera almennilega grein fyrir. Peningarnir komu frá stuðningsmanni sem er staðsettur í Thaílandi og hefur orðið ríkur á rafmyntabraski.
Sá hafði áður stutt Íhaldsflokkinn en sendir nú aurana sína beint inn á bankareikning Nigels Farage. Eftirlitsstofnanir breska þingsins eru komnar á slóðina.
Ef þau Guðrún Hafsteinsdóttir og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, annað hvort eða bæði, drífa sig til London, ættu þau að geta náð tali af Nigel Farage og flutt þakkirnar meðan hann gengur laus.
En það yrði líklega of seint að fara til Parísar því vinkona þeirra þar yrði hugsanlega komin í tukthús.
Höfundur er lífeðlisfræðingur og fyrrum alþingismaður
