Halldór Benjamín Þorbergsson hélt því blákalt fram á RÚV í gær að kosningabarátta Nei fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna á morgun kosti 90 milljónir króna. Þetta er augljóslega hrein og klár lygi. 90 milljónir duga vart fyrir launum Halldórs Benjamíns þegar launatengd gjöld eru tekin með.
Orðið á götunni er að kosningabarátta NEI muni kosta 400 til 500 m kr. Þá er talið kostnaður við gerð sjónvarpsauglýsinga, útvarpsauglýsinga o.fl., sem er rándýrt, og hrikalegur birtingarkostnaður í sjónvarpi og útvarpi sem hafa einkennst af flogakenndum útspilum. Þá eru ótalin flettiskilti út um allt, gerð og birtingar, sama um auglýsingar á strætóskýlum, fundahöld á vegum samtaka, bænda og sjávarútvegs hringinn í kringum landið. Rekstur kosningaskrifstofa og síðast en ekki síst úthringingar í tugþúsunda tali. Þá hefur fjöldi leigupenna verið á launum, sumir í marga mánuði, við að skrifa hræðslu-og lygaáróður fyrir Nei-liðanna.
Fólkið sem hér um ræðir kann að reikna þetta og veit hvað það er að tala um. Dæmi eru um auglýsingaherferð sem kostaði 50 milljónir sem var að umfangi sem var hreint smotterí á við það sem nú birtist frá Nei-sinnum.
Orðið á götunni er að Halldór Benjamín viti vel hvað kostar að auglýsa og að hann hafi beinlínis logið í beinni útsendingu í gær. Er það raunar í takt við alla kosningabaráttu Nei-sinna, sem rétt eins og herferðin fyrir Brexit í Bretlandi á sínum tíma, er byggð á því að setja fram ósannindi og hræðsluáróður. Í Brexit byggðist áróður útgöngu Bretlands úr ESB á því að blekkja, enda sagði einn helsti bakhjarl Brexit eftir á að „staðreyndir virkuðu ekki“ þá byggist málflutningur Nei-sinna á því að afbaka staðreyndir og blekkja.
Í Bretlandi giltu þær reglur að upplýsa varð um þá sem fjármögnuðu hreyfingarnar sem tókust á. Þess vegna komust Bretar að því eftir á að fimm auðjöfrar höfðu að mestu fjármagnað Brexit baráttuna. Hér eru því miður engar reglur um að þeir sem fjármagna Nei- eða Já-hreyfingarnar séu gefnir upp. Því munum við aldrei fá upplýsingar um það hverjir nákvæmlega það eru sem fjármagna lygaherferð Nei.
Orðið á götunni er að sægreifar og aðrir auðmenn úr Sjálfstæðisflokknum, Miðflokki og Framsókn hafi borgað megnið af þessum 400 til 500 milljóna kostnaði enda líta þeir á það sem hagsmuni sína „að fá að vera í friði“ með sína sérhagsmuni á kostnað almannahagsmuna. Handhafar gjafakvótans láta sig ekki muna að opna tékkhefti sín til að tryggja sér áframhaldandi vinnufrið í braski sínu á kostnað þjóðarinnar. Enda fremstir í flokki þeirra sem „eiga Ísland“ eins og bent hefur verið á.
Þarna fara fremstir í flokki Samherjafjölskyldan, Ísfélagsfjölskylda Guðbjargar Matthíasdóttur í Vestmannaeyjum sem náð hefur undir veldi sitt fyrir utan Vestmannaeyja öllum sjávarútvegi á Þórshöfn, Ólafsfirði og Siglufirði, Kristján Loftsson og fjölskylda hans sem fer með meirihlutavald í Hval (áttu áður Granda og Venus), Kaupfélag Skagfirðinga sem á FISK á Sauðárkróki. Fleiri sægreifar á landsbyggðinni hafa einnig lagt fram vænar fúlgur fjár, einkum útgerðir á Austfjörðum, sem sumar eru í raun dótturfélög Samherja.
