Katrín Jakobsdóttir var eitt sinn vonarstjarna félagshyggjufólks á Íslandi. Sú sem átti að sameina þau öfl og mynda framfarasinnaða stjórn sem myndi auka jöfnuð, sanngirni og réttlæti í samfélaginu. Svo myndaði hún og leiddi ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokki og Framsóknarflokki sem snerist einungis um að breyta engu og með því hvarf tiltrú almennings á henni sem stjórnmálamanni.
Pólitíska auðmagnið sem hún átti ást upp í hvert sinn sem Katrín tók ákvörðun eða varði atferli sem var gagnstætt því pólitíska eðli sem hún seldi kjósendum á sínum tíma.
Þegar hún ákvað að hætta sem forsætisráðherra, og gera um leið Bjarna Benediktsson að eftirmanni sínum, þá stýrði hún einni óvinsælustu ríkisstjórn Íslandssögunnar. Skoðun fólksins í landinu á árangri Katrínar birtist svo í forsetakosningunum sumarið 2024 þar sem hún sótti fyrst og síðast stuðning til íhaldsafla samfélagsins og tapaði
Eitt það eftirminnilegasta sem Katrín gerði í forsætisráðherratíð sinni var að halda leiðtogafund Evrópuráðsins hérlendis árið 2023 sem stóð yfir í tvo daga og kostaði tvo milljarða króna, eða aðeins meira en áætlað er að aðildarviðræður við Evrópusambandið geti kostað. Margir hafa kallað fundinn dýrustu atvinnuumsókn Íslandssögunnar enda bjuggust helstu fylgjendur sem entust allt pólitíska kapphlaup leiðtoga síns við að alþjóðastofnanir myndu standa í röðum eftir því að fá Katrínu til að leiða sig þegar hún færi úr hefðbundinni pólitík.
Það hefur ekki alveg gengið eftir. Katrín situr vissulega í hinum ýmsum stjórnum og nefndum að atvinnu nú um mundir en þær eru flestar á vegum innlendra aðila. Þannig er hún stjórnarformaður Fasteignafélags Háskóla Íslands og gegnir einnig formennsku í nýrri norrænni gervigreindarmiðstöð. Þá á hún sæti í stjórn Miðstöðvar hönnunar og arkitektúrs, er stjórnarformaður Listahátíðarinnar í Reykjavík og stjórnarformaður Rannsóknaseturs um jafnrétti og efnahagslíf hjá viðskiptadeild HÍ.
En mesta athygli hefur vakið sæti hennar sem sérstakur erindreki fyrir Arctic Circle, vettvang sem hverfist í kringum Ólaf Ragnar Grímsson og nýtur dálætis Rússa og Kínverja, og þegar Katrín settist í stjórn fasteignafélagsins Eikar fyrr á þessu ári.
Eik er eitt þriggja stærstu fasteignafélaga landsins. Hin eru Heimur, sem stýrt er af Halldóri Benjamín Þorbergssyni forsvarsmanni „Áfram Ísland“, og Reitir sem voru að hækka afkomuspá sína fyrir yfirstandandi ár vegna þess að verðbólgan mun auka enn við gríðarlegan hagnað þeirra vegna verðtryggðrar útleigu á húsnæði. Raunar er það þannig að enginn einn atvinnuvegur græðir meira á verðbólgunni sem fylgir krónunni en þessi þrjú fasteignafélög með alla vísitölutengdu leigusamningana sína.
Halldór Benjamín hefur að mestu verið í felum í yfirstandandi baráttu og orðið á götunni er að það sé fyrst og fremst vegna þess að honum líði ekki vel við að ræða sjö milljóna króna mánaðarlaun sín á sama tíma og hann reynir að sannfæra landsmenn um að hann sé salt jarðar með því að ganga um í gallaskyrtu. Hann vakti þó athygli á stofnfundi samtakanna sem hann veitir forystu þegar hann sagði að Ísland væri í meistaradeild en Evrópusambandið í einhverri allt annarri og lélegri. Egill Almar Ágústsson hagfræðingur kjarnaði ágætlega hvað Halldór Benjamín hafi átt við þar í nýlegri grein. Þar sagði: „Þá velti ég því fyrir mér hvort hann sé bara að tala um sjálfan sig og að Ísland sé í meistaradeildinni fyrir hann persónulega. Verandi með um 7 milljónir í laun á mánuði, rekandi fyrirtæki sem mun græða um 4.500 milljónir út af verðbólgunni í ár og hafandi verið í hávaxtaumhverfi með sterka krónu síðustu ár, hvort Ísland sé bara nákvæmlega rétt stillt af fyrir hann og hans vini. Að hann upplifi Ísland sem ríkasta og mesta velmegunarlandið, því það er það kannski fyrir hann. Fyrir hina, þá segir sú staðreynd að hagvöxtur á mann síðustu 10 ár hefur verið lítill, ásamt háum vöxtum og verðbólgu, ekki góða sögu.“
„Áfram Ísland“ hefur verið með höfuðstöðvar sínar á sjöttu hæðinni í Turninum í Kópavogi. Sá Turn og sú hæð eru í eigu fasteignafélagsins Eikar, þar sem Katrín Jakobsdóttir situr meðal annars í stjórn ásamt Gunnari Þór Gíslasyni, einum aðaleiganda leigufélagsins Ölmu, sem er þekkt fyrir allt annað en samfélagslega ábyrgð.
Af sjöttu hæðinni hefur kosningavél Sjálfstæðisflokksins hringt út og haldið ósannindum og hræðsluáróðri að landsmönnum vikum saman án þess að það hafi skilað neinu öðru en að síðustu skoðanakannanir Gallup sýna að Já-ið er að auka við forystu sína.
Forystusveit „Áfram Ísland“, sem berst fyrir því að enginn hreyfi við „meistaradeildinni“ þeirra, hefur fyrir vikið verið að ókyrrast mjög og leitar sífellt galnari leiða til að reyna að snúa stöðunni sér í vil.
Lokaútspilið þar er að leita upp á stjórnarhæðina í Turninum og fá Katrínu Jakobsdóttur, stjórnarmann í fasteignafélaginu Eik og sérstakan erindreka fyrir Arctic Circle Ólafs Ragnars, til að leiða útifund á Austurvelli.
Tilgangurinn er væntanlega sá að reyna að tala inn í vinstrafylgi sem hefur verið mun hallara undir að fá að vita meira um samning við Evrópusambandið, nú þegar allar íhaldstjarnir hafa verið þurrausnar.
Orðið á götunni er að lítill órói sé í herbúðum Já-sinna vegna þessa, enda ansi langt síðan Katrín hefur átt eitthvað sameiginlegt með félagshyggjufólki á Íslandi.
