Svarthöfði er áhugamaður um pólitík – síður um pólitíkusa, með örfáum undantekningum þó. Þær eiga ekki við um Karl Gauta Hjaltason, þingmann Miðflokks og reyndar áður Flokks fólksins, með hlé á milli.

„Hvaða heimildir fréttastofu eru þetta? Fullkomlega óskiljanleg frétt og fyrirsögn,“ sagði Heiðrún Lind Marteinsdóttir, stjórnarmaður í Sýn, á X um frétt eigin fréttastofu sem var bæði fullkomlega skiljanleg og með fyrirsögn sem var mjög lýsandi fyrir innihald fréttarinnar.

Á fjöldamörgum gangstéttarhellum í Berlín, höfuðborg Þýskalands, er búið að koma fyrir áletrun sem er ætlað að vekja heimamenn til umhugsunar um þær yfirþyrmandi öfgar sem slengjast núna um hægri væng stjórnmálanna þar í landi.

Flokkurinn á að þjóna kjósandanum – ekki kjósandinn flokknumVið tölum mikið um ábyrgð stjórnmálamanna, fjölmiðla og stofnana. En lýðræði byggist í raun á okkur sjálfum. Á getu okkar til að hugsa sjálfstætt. Að leita upplýsinga. Greina staðreyndir frá fullyrðingum. Hlusta á ólík sjónarmið.

Á dögunum kom út bókin Den usynlige ånd eftir Alex Vanopslagh, formann Liberal Alliance í Danmörku. Stefna þess flokks er skilgreind sem „klassískt frjálslynd“. Flokkurinn var stofnaður fyrir átján árum og á nú fimmtán þingmenn á Þjóðþinginu.

Agnar H. Johnson skrifar: Viljum við halda möguleikunum opnum fyrir ungt fólk og framtíðarkynslóðir? Eða ætlum við að loka á stærstu tækifæri sem gætu verið handan hornsins? Lokum ekki á framtíðarmöguleika þjóðarinnar til bættra lífskjara og öryggis. - Tækifæri sem mun vart bjóðast aftur.

Þjóðaratkvæðagreiðslan á laugardaginn snýst EKKI um inngöngu í ESB. Hún snýst eingöngu um það hvort við viljum að kláraður verði samningur við Evrópusambandið, sem síðan yrði borinn undir þjóðina í annarri atkvæðagreiðslu.

Vilhelm Jónsson skrifar: Það er fallegt að fylgjast með íslensku valdastéttinni uppgötva alþýðuna. Fyrrverandi forseti lýðveldisins mætir. Fólk úr forystu atvinnulífsins mætir. Stjórnmálamenn sem hafa setið við stjórnvölinn árum og áratugum saman mæta. Allt til að bjarga litla manninum frá Brussel.

Sveinn Atli Gunnarsson skrifar: Norska dagblaðið Aftenposten gerði nýlega góðlátlegt grín að íslensku Evrópuumræðunni undir fyrirsögninni „Velkomin í ESB-umræðu í öfugsnúnalandi“.

Þorsteinn Siglaugsson, hagfræðingur og heimspekingur skrifar: Í umræðu um fullveldi er oft gengið út frá því að það snúist aðeins um sjálfstæði ríkisins gagnvart öðrum ríkjum.

Haraldur Ólafsson, formaður Heimssýnar skrifar: Í málefnafátækt hefur verið brugðið á það ráð að tengja þá sem vilja afþakka aðild að Evrópusambandinu við hina og þessa hópa samfélagsins, sem líklega eru taldir njóta takmarkaðra vinsælda. Þar eru meðal annars stórútgerðarmenn.

„Jón Sigurðsson nefndi aldrei sjálfstæði“ stóð í fyrirsögn á viðtali við sagnfræðiprófessor á eftirlaunum á Vísi á dögunum — meira að segja innan tilvísanamerkja.

Undanfarin ár hefur Evrópusambandið verið að innleiða strangari reglur um hjálpartæki og lækningatæki og þetta á bara eftir að aukast á næstu árum. Tilgangurinn er góður, að tryggja öryggi notenda og gera meiri kröfur til framleiðenda. Það er markmið sem ég held að flestir geti verið sammála um.

Vilhelm Jónsson skrifar: Nú stendur yfir endurskoðun kjarasamninga. Enn á að meta hvort forsendur standist. Enn eru haldnir fundir, gefnar yfirlýsingar og talað um ábyrgð, stöðugleika og samstöðu. En það er ein spurning sem virðist enginn vilja svara.

Ekki vissi ég að Sigurður Ingi Jóhannsson, fyrrverandi formaður Framsóknarflokksins, þæði enn þingfararkaup, en hann birtist óvænt í fréttum í liðinni viku og gagnrýndi harkalega að einkaaðilar seldu áfengi til neytenda á veraldarvefnum.

Stofnfundur Áfram Ísland, nýrra samtaka þeirra sem vilja ekki að þjóðin fái að sjá hverju hægt er að ná fram í samningaviðræðum við ESB, var haldinn í Sjálfstæðissalnum við Austurvöll í gær. Forsvarsmenn hinna nýju samtaka sögðu fullt hafa verið út úr dyrum og að 800 manns hefðu verið á fundinum.