Fastir pennar

Egill afi minn Skallagrímsson orti frægasta erfiljóð allra tíma í Sonatorreki. Hann minnist sona sinna og álasar guðunum fyrir miskunnarleysi. Eftir heimspekilegar vangaveltur sættist hann loks við örlögin.

Þeir sem eru óákveðnir fyrir 29. ágúst geta verið óhræddir við að segja já, því þeir geta sagt nei síðar þegar samningur liggur fyrir. Ákvörðun um að hefja viðræður að nýju er auðvitað ekki sú sama og að samþykkja aðild.

Ég var að ræða íslenska menningu við hollenska vinkonu mína og hvers konar framlags væri ætlast til af manni í atvinnulífinu. Við vorum sammála um að sérhæfingin hér væri almennt grynnri, sökum fólksfæðar. Mig grunar að bændasamfélagið spili þar stórt hlutverk.

Yfir Svarthöfða kemur stundum eftirsjá vegna alls þess tíma sem hann hefur varið í að skoða samfélagsmiðla. Til hvers að reyna að lifa heilsusamlega og lengja þannig jarðlífið þegar lengingunni er varið á samfélagsmiðlum? Oftar en ekki bætir það sem þar ber fyrir augu engu við.

„Ég held , frú forseti og hæstvirtur utanríkisráðherra, að það sé meira en tímabært að við segjum það upphátt að við skulum láta á það reyna hversu okkar málum verður tekið ef við sækjum í alvöru um aðild að Evrópubandalaginu, leggjandi áherslu á þá íslensku sérhagsmuni sem við erum öll sammála um.

Nú styttist í að þjóðin taki ákvörðun um það hvort Ísland eigi að ljúka viðræðum um mögulega aðild að Evrópusambandinu. Það er óhætt að segja að atkvæðagreiðslan hafi tekið mikið pláss í samfélagsumræðunni. Persónulega fagna ég því, þó sumum þyki nóg um.

Það hefur ekki farið fram hjá Svarthöfða að nú lítur út fyrir að uppsagnarákvæði kjarasamninga virkist og hægt sé að segja upp kjarasamningum í september, byggt á verðbólgumælingum Hagstofunnar í ágúst. Þetta er auðvitað slæmt en þetta er enginn heimsendir. Þetta er úrlausnarefni.

Svo virðist sem ríkisstjórn Friedrichs Merz Þýskalandskanslara ætli að mistakast það ætlunarverk sitt að hækka eftirlaunaaldur í landinu. Minn eftirlætis stjórnmálaskýrandi, Ulf Poschardt, hjá stórblaðinu Welt, orðar það svo að þar með verði enn um sinn bið á nauðsynlegu „afturhvarfi til hagfræðileg…

Það hefur örugglega verið nokkur léttir fyrir marga Íslendinga að fá í einn dag frí frá deilum um það hvort segja skuli já eða nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst.

Íslandssagan hefur risið og hnígið, eins og lesa má af blöðum hennar, gulnuðum og mörgum hverjum máðum, en einn helsti lærdómurinn sem draga má af henni er sá að hún hefur náð hvað mestum hæðum þegar samskipti landsmanna hafa verið hvað mest og tryggust við aðrar þjóðir í norðanverðu Atlantshafi, og…

Í Brennu-Njálssögu er sagt frá dramatískum skilnaði hjónanna Þráins Sigfússonar og Þórhildar skáldkonu. Rifrildi í brúðkaupsveislu að Hlíðarenda endaði með því að Þráinn rak Þórhildi úr veislunni og bað sér annarrar konu.

Eitt þeirra atriða sem reglulega skýtur upp kollinum í umræðunni um ESB er að Ísland gæti með aðild tekið á sig ábyrgð á skuldum annarra aðildarríkja. Síður er rætt, ef þetta væri rétt, hvort önnur ríki, sem skulda minna en Íslendingar, myndu þá líka borga skuldir Íslendinga!? Því miður er það ekki …

Lestrarkunnáttu ungs fólks fer aftur og heimur versnandi fer. Við sjáum fyrirsagnir um börn sem lesa minna, ungmenni sem eiga erfiðara með langa texta og kynslóð sem virðist hafa skipt heilum setningum út fyrir skammstafanir, brotakennt mál og alls konar undarlegar stafsetningarvenjur.

Kaupfélag Skagfirðinga er stundum á milli tannanna á fólki. Einhver fann til að mynda upp á því að tala um skagfirska efnahagssvæðið í kerskni. Ýmislegt má segja um Kaupfélagið. Hitt er staðreynd að það er kjölfesta í öflugu landbúnaðarhéraði.

Það sem hefur vakið hvað mesta athygli í umræðunni um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst er að meirihluti stjórnenda fyrirtækja í landinu virðast vera andsnúinn fullri aðild Íslands að ESB og það án þess að hafa séð hvaða samningur er í boði.

Í góðæri ársins 1987 reis nokkur umræða um hvort rétt væri að heimila útlendingum vinnu hér í meira mæli enda vinnuaflsskortur tilfinnanlegur. Að ótöldum öðrum norrænum ríkisborgurum voru um 700 útlendingar með atvinnuleyfi hér á þeim tíma.