Kastriot Pepaj segist ekki nota dulnefnið Milan á dulkóðaða samskiptamiðlinum Signal, rétt eins og meðákærði Sævar Örn Hilmarsson kannast ekki við dulnefnið Cloud á sama miðli. Þessu komu þeir skýrt á framfæri í aðalmeðferð Dettifossmálsins í Héraðsdómi Reykjavíkur í dag.
Cloud og Milan
Það er mikið í húfi fyrir ákæruvaldið að sýna fram á tengsl þessara ákærðu við áðurnefnd dulnefni enda voru þau notuð við skipulagningu á innflutningi á 14 lítrum af amfetamínbasa með gámaflutningaskipinu Dettifossi í apríl.
Þegar komið var að Kastriot að gefa skýrslu spurði sækjandi hann fjölda spurninga sem í fyrstu virtust nokkuð undarlegar. Þráspurði sækjandi ákærða um ferðir hans í líkamsrækt og Minigarðinn. Eins vildi hún vita hvaða tungumál hann og meðákærði Sævar notuðu í sínum samskiptum en það mun vera enska.
Eftir fjölda spurninga um þetta gat verjandi Sævars ekki setið á sér og lýsti því yfir að þetta væri á mörkum þess að teljast leiðinlegt.
Sími
Síðar kom á daginn hvað vakti fyrir sækjanda. Myndum úr öryggismyndavélum líkamræktarinnar sem og Minigarðsins var varpað upp á skjá í dómsal. Þar mátti sjá Kastriot með síma. Tímasetningarnar voru í samræmi við tímasetningar þar sem Cloud og Milan áttu í samskiptum sín á milli á Signal.
Þessi samskipti fóru fram á ensku, sama tungumáli og Sævar og Kastriot nota í samskiptum sínum, en þegar skipverjarnir á Dettifossi áttu samskipti við Cloud var notuð íslenska. Milan hafði eins átt í samskiptum við Signal-aðgang hjá einu vitninu í málinu, sem er albanskur karlmaður, og fóru þau samskipti fram á albönsku.
Á einum stað spyr dulefnið Milan hvort Cloud hafi áhuga á að koma í heimsókn með konuna og börnin og nefnir Milan nafn unnustu Sævars.
Eins mátti sjá Milan og Cloud mæla sér mót og svo gögn málsins sem sýna að Kastriot virðist á sama tíma hafa haldið til fundar við Sævar.
Skýring
Þar með er skýringin á „leiðinlegu“-spurningunum komin. Þeim var ætlað að sýna fram á meint tengsl Kastriots og Sævars við dulnefnin á Signal.
Eins og áður segir neitar Kastriot sök. Hann og Sævar hafi ekki skipulagt innflutning á fíkniefnum. Fíkniefni fundust á heimili Kastriots en hann heldur því fram að lögregla hafi komið þeim þar fyrir.
Var Kastriot einnig spurður út í símtal sem honum barst úr þýsku símanúmeri, einmitt á þeim tíma sem afhending fíkniefnanna átti sér stað í Þýskalandi. Sagði Kastriot að þetta hefði verið símtal frá Albaníu þar sem hann ræddi við samlanda sinn um landareign sem Kastriot hafði íhugað að kaupa. Hafi hann ekki áttað sig á því að þetta símtal kæmi frá Þýskalandi þar sem hann og viðmælandi hans hafi rætt albönsku sín á milli.
Af hverju er ég hér?
Skömmu eftir að Kastriot hafði lokið skýrslugjöf kallaði verjandi hans fram vitni, albanskan karlmann á miðjum aldri, sem segist um langa hríð hafa verið búsettur í Þýskalandi þar sem hann starfaði sem bifvélavirki. Sá gaf vitnaskýrslu í gegnum fjarfundabúnað og má segja að hún hafi verið nokkuð kostuleg.
Fyrst þegar vitnið var kallað fram var slökkt bæði á hljóðnema og mynd í fjarfundabúnaði. Eftir að túlkur reyndi ítrekað að ná sambandi við vitnið þurfti annað vitni í málinu, félagi Kastriots, að hringja beint í vitnið og biðja hann að kveikja á hljóði og mynd.
Gekk það loks eftir. Vitnið birtist í mynd og spurði strax: „Af hverju er ég hér?“ Síðan kveikti hann sér í sígarettu, sem vakti töluverða katínu í dómsal. Vitnið tjáði sig af mikilli innlifun og með tilþrifum. Hann vildi þó fyrst vita hvers vegna hann væri vitni í sakamáli sem hefði ekkert með hann að gera.
Var hann þá spurður út í yfirlýsingu sem vitnið lagði fram í málinu.
„Hvar er þessi yfirlýsing?“ spurði vitnið og fékk það svar að yfirlýsingin væri meðal gagna málsins.
Þessi yfirlýsing varðar áðurnefnd samskipti Kastriots við þýskt númer og þegar þetta hafði verið útskýrt fyrir vitninu svaraði hann loksins og sagðist bera mikla virðingu fyrir Kastriot og fjölskyldu hans. Hann hafi því ákveðið að verða sér úti um símanúmer Kastriots til að bjóða honum að kaupa eign sem hann var með til sölu. Sagðist vitnið vera með þýskt númer þar sem það hefði lengi búið í Þýskalandi. Aftur tók vitnið fram að það væri furðulegt að vera vitni í sakamáli á Íslandi.
Einu sinni
Vitnið sagðist hafa rætt einu sinni við Kastriot í síma og þegar það reyndi að hringja aftur síðar hafi Kastriot verið kominn í fangelsi. Var vitnið þá beðið um að gefa upp símanúmer sitt. Þá stóð vitnið upp, fór úr mynd og sneri svo til baka með bláa stílabók. Vitnið var augljóslega ekki eitt og var að ræða við einhvern sem ekki sást í mynd. Aftur var flissað í dómsal og dómari vildi vita hver væri með vitninu, enda ætti vitnið með réttu að vera í einrúmi.
Vitnið sagði þetta fjölskyldumeðlim sem væri nú á leiðinni út. Gaf vitnið þá upp símanúmerið en sækjandi spurði hvernig stæði á því að vitnið kynni ekki símanúmerið, sem það segðist hafa haft frá árinu 2018, ekki utanbókar.
Vitnið tók fram að hann sé rúmlega sextugur og geti ekkert munað einhver svona símanúmer. Það furðaði sig enn og aftur á því að þurfa að gefa skýrslu og það frá Albaníu frekar en í dómsal á Íslandi.
„Heldurðu að 61 árs gömul manneskja geti munað eitthvað símanúmer? Ég setti það í símann, notaði það og hef ekkert pælt meira í því.“
Var vitnið þá spurt hvernig það kom til að það undirritaði yfirlýsinguna. Þá sagðist vitnið hafa fengið til sín ungan mann með yfirlýsinguna á ensku. Var sagt að þetta varðaði símtal sem hann hefði átt við Kastriot. Vitnið hafi látið þýða yfirlýsinguna og svo ritað undir hana.
Að skýrslugjöf lokinni færði vitnið andlitið mjög þétt upp að myndavélinni, þakkaði fyrir sig og sendi góða kveðju til dómara,
„Ég bið að heilsa dómara, sækjanda og lögmanninum okkar“
