Össur Skarphéðinsson, fyrrverandi utanríkisráðherra, er ómyrkur í máli um Karl Gauta Hjaltason, þingmann Miðflokksins.
Karl Gauti gagnrýndi Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra harðlega undir liðnum störf þingsins á Alþingi í gær og sagði hana hafa gengið fram af offorsi í Evrópusambandsmálum og rýrt sig að áliti og trausti, bæði í Brussel og Washington.
Hann sakaði ríkisstjórnina jafnframt um að virða niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar að vettugi og sagði Þorgerði Katrínu hafa tekið forystu í þeirri vegferð. Karl Gauti gekk svo lengra og sagði utanríkisráðherra ekki eiga „neitt erindi lengur í sínu embætti“ og að henni væri sæmst að segja af sér þegar í stað.
Það er einkum þessi krafa um afsögn, sett fram þegar ráðherrann var ekki viðstödd umræðuna, sem Össur gagnrýnir harðlega í pistli sínum.
„Fáheyrt, ef ekki einsdæmi“
Össur gerði málið að umtalsefni á Facebook-síðu sinni í gærkvöldi.
„Það er fáheyrt ef ekki einsdæmi að þingmenn veitist harkalega og persónulega að öðrum þingmönnum eða ráðherra án þess að gera viðkomandi viðvart svo koma megi vörnum við. Hvað þá ef sett er fram krafa um afsögn,“ segir Össur og bætir við að „atlaga“ Karls Gauta hafi því í senn verið „ódrengileg“ og „lítilmannleg“.
„Hann krafðist afsagnar af því Þorgerður Katrín fylgdi sannfæringu sinni og stefnu ríkisstjórnarinnar um framhald viðræðna við Evrópusambandið. Hvar lærði þingmaðurinn eiginlega leikreglur lýðræðisins,“ spyr Össur í færslu sinni en hann sat sjálfur á þingi í aldarfjórðung.
Leggja þeir ekki í það?
Össur segir að Þráinn Bertelsson, fyrrverandi þingmaður, hafi lýst best þeim þingmönnum sem misnotuðu þennan starfslið þingsins til að slá sig til tímabundinnar riddarafrægðar. Hann hafi endurnefnt dagskrárliðinn „hálftíma fyrir hálfvita“.
„Á kjarnyrtri norðlensku notaði Steingrímur J. Sigfússon eitt sinn orðin "gunga" og "drusla" um ráðherra sem neitaði að standa fyrir máli sínu. Hvaða orð má nota um þingmann sem þorir ekki að standa andspænis ráðherra þegar hann heimtar höfuð hennar, spyr Össur sem lýkur færslu sinni á þessum orðum:
„Karl Gauti er hins vegar ekki byssa sem skýtur nema henni sé miðað. Þingmenn Miðflokksins hljóta því að fylgja eftir aðför sinni að Þorgerði Katrínu með því að leggja fram formlega tillögu um vantraust á utanríkisráðherrann. Eða leggja þeir ekki í það? Getur verið að þeir séu gungur sem þora bara að skjóta úr launsátri?“
