Friðrik Árnason, eigandi Hótels Breiðdalsvíkur, segir það skjóta skökku við að fámennar starfsstéttir í flugi geti með vinnustöðvun valdið gríðarlegu tjóni hjá hundruðum fyrirtækja sem eiga enga aðild að viðkomandi kjaradeilu.
Friðrik fjallar um málið í aðsendri grein sem birtist á Vísi í dag og vísar hann þar til boðaðra verkfallsaðgerða flugvirkja hjá Icelandair þann 23. september næstkomandi.
Hann segir fátt óþægilegra fyrir lítið ferðaþjónustufyrirtæki en að vakna við fréttir af enn einu boðuðu verkfallinu í fluggeiranum. Málið snúist ekki um að gera lítið úr rétti fólks til að berjast fyrir bættum kjörum, heldur séu afleiðingarnar í engu hlutfalli við umfang deilunnar.
„Ísland er eyja. Fyrir ferðaþjónustuna eru greiðar flugsamgöngur ekki aukaatriði heldur forsenda starfseminnar,“ skrifar Friðrik.
Tekjurnar hverfa en kostnaðurinn situr eftir
Friðrik bendir á að þegar flugsamgöngur stöðvist séu áhrifin langt frá því að einskorðast við þá sem takast á við samningaborðið. Farþegar komist ekki til landsins og áhrifin lendi meðal annars á hótelum, ferðaskrifstofum, bílaleigum, afþreyingarfyrirtækjum og veitingastöðum um allt land.
Fyrir lítil fyrirtæki geti afleiðingarnar verið sérstaklega þungar. Bókanir falli niður þegar ferðamenn komist ekki til landsins, þótt fyrirtækin hafi þegar lagt út í kostnað vegna komu þeirra.
„Það þýðir að tekjurnar hverfa en kostnaðurinn gerir það ekki,“ segir Friðrik.
Hann segir jafnframt sífellda hættu á verkföllum geta grafið undan þeirri vinnu sem farið hefur í að byggja Ísland upp sem ferðamannaland. Miklum tíma og fjármunum hafi verið varið í markaðssetningu landsins og endurtekin óvissa um flugsamgöngur geti skapað vantraust meðal ferðamanna.
Segir tvo milljarða geta tapast á dag
Friðrik segir sérstaklega slæmt að óvissan skapist í september, sem sé stór mánuður í íslenskri ferðaþjónustu. Að hans sögn koma að jafnaði um 7.500 ferðamenn til landsins á hverjum degi á þessum árstíma.
Hann áætlar að hver verkfallsdagur sem stöðvar flug til landsins geti kostað samfélagið um tvo milljarða króna í töpuðum útflutningstekjum.
Friðrik segir samningsaðila vitaskuld þurfa að leysa sínar kjaradeilur en telur jafnframt tímabært að ræða stærri spurningu um það vald sem fámennar starfsstéttir í fluginu hafa.
„Er eðlilegt að örfáir tugir eða hundruð starfsmanna geti með vinnustöðvun valdið tugum eða hundruðum ótengdra fyrirtækja gríðarlegu tjóni og í reynd lokað landinu?“ spyr hann.
Friðrik undirstrikar að verkfallsrétturinn sé mikilvægur en segir honum jafnframt fylgja mikil ábyrgð þegar áhrif vinnustöðvunar ná langt út fyrir vinnustað þeirra sem eiga í deilu.
„Það er ekki sanngjarnt að lítil ferðaþjónustufyrirtæki skuli endalaust þurfa að bera tjónið af síendurteknum verkföllum flugstétta,“ segir Friðrik.
