Það hefur tekið verulega á að fylgjast með afbökunum og útúrsnúningum nei-sinna í ofsafenginni kosningabaráttu þeirra. Pistlahöfundur hugsaði um tíma með sér að það væri langt síðan hún hefði horft upp á annað eins. Maður getur verið svo fljótur að gleyma.
Bændasamtökin hafa brugðist bændum með því að leggja bara aðra hliðina á borðið og gera ekki grein fyrir því hvaða lausnir þau hafa fyrir íslenskan landbúnað og bændur án aðildar að Evrópusambandinu. Ljóst er að það verður að gera gagngerar breytingar á íslenskum landbúnaði hvort sem við förum í ESB eða ekki.
Á Iðnþingi Samtaka iðnaðarins árið 2014 var flutt þrumuræða frá ungum frumkvöðli í ungum atvinnuvegi, tölvuleikjageiranum. Þar ræddi hann starfsumhverfi síns fyrirtækis og annarra svipaðra hér á Íslandi.
Bændasamtök og bændur hafa farið mikinn í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar og ekki hikað við að bera á borð fyrir landsmenn megnustu ósannindi og falsfréttir. Þeir hafa sýnt kjósendum dónaskap og lítilsvirðingu sem landsmenn verðskulda ekki, fólkið sem heldur bændastéttinni uppi.
Þeir sem eru óákveðnir fyrir 29. ágúst geta verið óhræddir við að segja já, því þeir geta sagt nei síðar þegar samningur liggur fyrir. Ákvörðun um að hefja viðræður að nýju er auðvitað ekki sú sama og að samþykkja aðild.
Evrópusambandið er tilbúið að leggja mikið á sig til að fá Ísland inn í ESB en hér tala menn gjarnan eins og sambandið hafi einhvern sérstakan áhuga á því að knésetja Ísland. EES samningurinn var alltaf hugsaður sem biðsalur inn í ESB og sambandið hefur engan áhuga á að viðhalda honum til langframa.
Orðið á götunni er að nei-sinnar hugsi seðlabankastjóra og peningastefnunefnd Seðlabankans þegjandi þörfina fyrir vaxtahækkunina í gær. Þeir óttast að hækkunin verði vatn á myllu já-sinna nú þegar þjóðaratkvæðagreiðslan um framhald aðildarviðræðna við ESB nálgast óðfluga.
Hafa Sjálfstæðismenn misst bæði sjálfstraust og sómakennd?
Af hverju töldu þeir sig græða á að halda fundi með og auglýsa sem aðalræðumann Carl Baudenbacher, svissneskan lögfræðing, sem landsmenn þekkja hvorki haus né sporð á?
Það er einkennilegt að halda því fram að atkvæðagreiðslan 29. ágúst muni soga okkur inn í Evrópusambandið ef við segjum já. Þátt í þessu taka menn, sem eru sóttir sérstaklega, eins og Carl Baudenbacher, fyrrverandi dómari við EFTA dómstólinn. Þarna er verið að blekkja fólk vísvitandi.
Hiti færist nú í baráttuna um framhald aðildarviðræðna við ESB sem kosið verður um laugardaginn 29. ágúst. Auglýsingar birtast nú hér og hvar frá báðum fylkingum en ekki leynir sér að nei-hreyfingin er betur fjármögnuð en já-ið og virðist hafa keypt pláss á miklum fjölda flettiskilta víðs vegar um höfuðborgarsvæðið.
