Vilhjálmur Birgisson, formaður Starfsgreinasambandsins, segir það liggja fyrir svart á hvítu að forsendur kjarasamninga séu brostnar.
Vilhjálmur skrifar harðorða færslu á Facebook þar sem hann gerir nýjustu verðbólgutölur Hagstofunnar að umtalsefni, en þær birtust í morgun. Verðbólga hefur ekki mælst meiri í tvö ár og mælist tólf mánaða verðbólga nú 5,6%. Í síðasta mánuði mældist verðbólga 5,3%.
Vilhjálmur bendir í færslu sinni á að forsenda kjarasamninga hafi verið skýr og kveðið á um að verðbólga ætti að vera komin niður fyrir 4,7%.
„Þetta er ekki matsatriði. Mælikvarðinn var 4,7% – niðurstaðan er 5,6%. Forsendurnar eru brostnar. Og staðan er í raun enn verri,“ segir Vilhjálmur og rifjar upp að stjórnvöld hafi lækkað tímabundið virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% í 11%.
„Sú aðgerð hefur haldið aftur af mældri verðbólgu en fellur úr gildi 1. september. Áhrif aðgerðarinnar á ársverðbólgu hafa verið metin í kringum 0,4 prósentustig. Undirliggjandi verðbólga er því í raun nær 6% en 5,6%.“
Vilhjálmur spyr síðan hvað stjórnvöld gera á sama tíma.
„Þau kasta sjálf viðstöðulaust spreki á verðbólgubálið! Skrásetningargjöld opinberra háskóla hafa verið hækkuð úr 75.000 í 100.000 krónur – um 33% hækkun. Og þann 1. september hækkar almennt komugjald á heilsugæslu úr 500 krónum í 1.000 krónur – 100% hækkun! Þá kemur einnig ný gjaldtaka vegna ýmiss konar þjálfunar innan heilbrigðiskerfisins,“ segir hann.
Vilhjálmur segir þetta gerast á sama tíma og launafólk var beðið um að sýna ábyrgð og ganga til langtímakjarasamninga til að skapa skilyrði fyrir lækkandi verðbólgu og lægri vöxtum.
„Launafólk lagði sitt af mörkum. En hið opinbera hefur brugðist. Það er hreint út sagt sorglegt að horfa upp á stjórnvöld kasta viðstöðulaust spreki á verðbólgubálið með hækkunum á opinberum gjöldum á sama tíma og þau vita fullvel hversu alvarlegar afleiðingar verðbólgan og okurvextirnir hafa fyrir heimilin,“ segir hann.
„Það er erfitt að komast að annarri niðurstöðu en að stjórnvöld hafi einfaldlega gefist upp á verkefninu. Og þá verður líka að vera alveg skýrt: Launafólk á ekki að greiða reikninginn fyrir þann uppgjafartón stjórnvalda. Forsendur kjarasamninganna eru brostnar. Það er staðreynd sem verður ekki töluð í burtu.“
