Sólveig Anna Jónsdóttir formaður Eflingar segir það furðulegt að Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra og Bjarni Benediktsson framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins setjist ekki niður með henni til að koma í veg fyrir uppsögn kjarasamninga í haust. Ekkert af því sem Efling biður um kostar.
Kristrún ræddi um stöðuna á vinnumarkaði í kvöldfréttum RÚV í gær en vill hún að ASÍ og SA nái saman um hvaða aðgerðir ríkisstjórnin eigi að ráðast í. Var hún þá spurð um vantraust milli þeirra.
„Það liggur alveg fyrir að væntingar og traust á mörkuðum og milli aðila er eitt stærsta einstaka málið í samningum, líka í þróun efnahagsmála, í hagfræði almennt en við getum ekki endalaust leyst kjarasamninga með því að koma með stóra aðgerðapakka sem eru ófjármagnaðir,“ sagði Kristrún.
Þurfa þrennt sem ekki kostar
Í færslu á Facebook nú í morgun segir Sólveig Anna að það hafi legið fyrir mánuðum saman það sem Efling þurfi: „Leigubremsu, viðurlög við launaþjófnaði og kjarasamningsbrotum, og aukna uppsagnarvernd á almennum vinnumarkaði. Þetta þrennt er bráðnauðsynlegt fyrir verka og láglaunfólk og ekkert af þessu kostar,“ segir hún.
„Samt lætur forsætisráðherra eins og við séum að biðja um einhverja ægilega stóra ófjármagnaða aðgerðapakka. Og framkvæmdastjóri SA, á milli þess sem hann talar eins og pólitíkus um greiningar og kortlagningar og hvað vinnumarkaðsmódelið sé ömurlegt, segir að ekki sé hægt að hækka laun meira.“
Sólveig Anna segir að henni þyki þetta einstaklega furðulegt.
„Af hverju reyna þessir stjórar landsins ekki að setjast með okkur niður til að leysa málin þrjú sem ég hef talað um undanfarna marga mánuði? Hvaða drama-kóngafólks stælar eru þetta eiginlega? Og af hverju eru þau ekki spurð að því hvort fallist verði á hugmyndir Eflingar til að forða því að við segjum upp samningum? Af hverju er framkvæmdastjóri SA ekki spurður að því hvernig hann sjái fyrir sér að bæta uppsagnarvernd á almennum vinnumarkaði og hversvegna er forsætisráðherra ekki spurð að því hvenær leigubremsa verði innleidd og hvernig innihald tillagna um févíti muni hljóða?“
Efling sé langstærsta félag verkafólks á landinu og annað stærsta stéttarfélagið, það hafi sýnt sig á undanförnum árum að hægt sé að semja við Eflingu og að þau séu tilbúin að beita verkfallsvopninu.
„Það er því undarlegt svo vægt sé tekið til orða að sjá þau sem hafa það bókstaflega í hendi sér að leysa með okkur málin, láta eins og við séum ekki til og eins og þau séu umkringd einhverjum nötterum sem krefjist ófjármagnaðs lúxuslífs á þeirra persónulega kostnað,“ segir hún. „Það væri ágætt að fram kæmi hjá stjórunum sem og fjölmiðlum að þar er allavega ekki um Eflingarfólk að ræða.“