Nefnd um eftirlit með lögreglu hefur komist að þeirri niðurstöðu að vafi leiki á hvort lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu hafi verið heimil innganga á heimili ónefnds manns. Maðurinn hafði bannað lögreglumönnum að fara inn í húsið en grunur lék á að hann hafi beitt kærustu sína heimilisofbeldi.
Nefnd tók sína ákvörðun í málinu í júní í síðastliðnum en hún var ekki birt opinberlega fyrr en í dag.
Maðurinn lagði fram kvörtun til nefndarinnar í mars síðastliðnum. Sagði hann lögreglumenn frá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu hafa í febrúar gengið inn í hús hans án leyfis. Hurð hafi staðið opin vegna hunds sem hafi opnað hana innan frá en maðurinn sagðist hafa skýrt gefið til kynna í gegnum myndavél á staðnum að lögreglumenn mættu ekki fara inn.
Kærastan
Í skýringum lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu til nefndarinnar kom fram að snemma morguns, umræddan dag, hefði kona óskað eftir aðstoð og sagt kærasta sinn (manninn sem kvartaði) hafa hent sér út. Þegar lögregla hafi verið komin á staðinn og rætt hafi verið konuna hafi lögreglumenn farið að gruna að um heimilisofbeldi væri að ræða.
Þegar komið hafi verið að húsnæði mannsins til að reyna að hafa upp á honum þá hafi hann talað við lögreglumenn í gegnum myndavél sem staðsett hafi verið fyrir ofan innganginn sem staðið hafi opinn. Hafi manninum verið gerð grein fyrir því að lögregla þyrfti að tala við hann og í tilraun til þess hafi verið farið inn í húsnæði hans, þar sem grunur hafi leikið á að hann væri þar inni.
Vafamál
Nefnd um eftirlit með lögreglu segir í sinni niðurstöðu að eftir yfirferð á gögnum málsins sé ljóst að konan sem óskaði eftir aðstoð lögreglu hafi verið í uppnámi við komu lögreglumanna á vettvang og sagt manninn vera inni í húsnæðinu. Maðurinn hafi hins vegar talað við lögreglu í gegnum eftirlitsmyndavél á húsnæðinu, sagst ekki vera þar inni og meinað lögreglu inngöngu í húsið sem hafi staðið opið.
Lögreglumenn á vettvangi hafi beðið manninn um að koma og ræða við sig en hann neitað því. Ljóst sé að hann hafi óhlýðnaðst fyrirmælum lögreglu, auk þess sem grunur hafi verið uppi um beitingu heimilisofbeldis. Þá beri upptökur úr búkmyndavélum lögreglumannanna með sér að þeim hafi verið illa við að skilja konuna eftir án þess að hafa rætt við mannin.
Nefndin telur að þrátt fyrir þetta sé uppi vafi um hvort heimild til húsleitar hafi verið fyrir hendi. Vísar nefndin þar til 2. málsgreinar 75. greinar laga um meðferð sakamála en þar segir:
„Leit ( húsleit, innsk. DV) er þó heimil án dómsúrskurðar ef brýn hætta er á að bið eftir úrskurði valdi sakarspjöllum. Enn fremur ef leitað er að manni sem handtaka skal og honum er veitt eftirför eða hætta er á að hann komi sér undan ef beðið er úrskurðar.“
Í ljósi alls þessa sendir nefndin málið til þóknanlegrar meðferðar hjá lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu.
