Birtur hefur verið gæsluvarðhaldsúrskurður yfir einum sakborninga í Dettifossmálinu en Landsréttur staðfesti þar fyrr í sumar gæsluvarðhald yfir manninum til 6. júlí, eftir það var sakborningum birt ákæra og sitja þeir enn í gæsluvarðhaldi.
Mennirnir fjórir eru ákærðir fyrir að hafa skipulagt flutning á 14,1 lítrum af amfetamínbasa til landsins með gámaflutningaskipinu Dettifossi, þann 13. apríl síðastiðinn. Mennirnir hafa notið nafnleyndar í ákærum, úrskurðum og dagskrá dómstólanna en tveir þeirra eru samkvæmt fréttum Vísis þeir Kastriot Pepaj og Sævar Hilmarsson. Hinir tveir sakborningarnir eru tveir ónefndir skipverjar á Dettifossi.
Sjá einnig: Sakborningar í Dettifossmálinu njóta nafnleyndar – Smygluðu 14 lítrum af amfetamínbasa frá Þýskalandi
Sá sakborninga sem fjallað er um í birtum gæsluvarðhaldsúrskurði hefur frá upphafi neitað allri sök. Í skýrslutökum sagðist hann hvorki vita af fíkniefnunum né þekkja til þeirra sem fluttu þau. Hann neitaði jafnframt að hafa átt samskipti við samverkamenn sína í gegnum dulkóðaða samskiptaforritið Signal og kvaðst ekkert kannast við þá reikninga sem lögregla telur tengjast skipulagningu málsins.
Rannsókn lögreglu leiddi þó í ljós gögn sem benda í aðra átt. Við húsleit fannst iPhone-sími falinn á heimili mannsins. Í símanum var Signal-aðgangur sem lögregla telur að hann hafi notað við skipulagningu innflutningsins. Gögn úr símanum sýna samskipti við aðra sakborninga þar sem fjallað er um afhendingu fíkniefnanna erlendis, hvernig flytjendur ættu að bera kennsl á tengiliði sína og hvernig staðið skyldi að flutningnum.
Auk þess vísaði lögregla til framburðar tveggja samverkamanna sem sögðu manninn hafa fengið þá til að sækja efnin erlendis og flytja þau hingað til lands. Þeir báru einnig um samskipti við aðila á Signal sem gaf þeim leiðbeiningar um framkvæmd smyglsins. Lögreglan telur að sá aðili hafi verið hinn grunaði.
Möguleiki á 12 ára fangelsi
Saksóknari byggði kröfu sína á því að um væri að ræða stórfellt fíkniefnalagabrot sem gæti varðað allt að tólf ára fangelsi samkvæmt almennum hegningarlögum. Taldi hann að sterkur grunur hvíldi á manninum og að almannahagsmunir krefðust þess að hann gengi ekki laus meðan rannsókn og meðferð málsins stæði yfir. Vísað var til þess að slíkt gæti sært réttarvitund almennings og valdið óróa í samfélaginu.
Eins og komið hefur fram féllust bæði Héraðsdómur og Landsréttur á gæsluvarðhaldskröfuna.
