„Er Hannes Hólmsteinn Gissurarson ekki manneskja?,“ spyr Ingólfur Gíslason, lektor við menntavísindasvið Háskóla Íslands í færslu á Facebook eftir að Hannes gagnrýndi Ingólf fyrir færslu um Mohamad Th. Jóhannesson, áður Kourani. Færsla Ingólfs vakti mikla athygli en þar gagnrýndi hann orðræðuna í kringum brottvísun glæpamannsins alræmda aftur til Sýrlands ásamt 30 ára komubanni.
„Færslurnar og athugasemdirnar sem ég er að tala um bera vitni um ótrúlega heift, refsigleði og afmennskun. Hann er kallaður skepna og fleiri heitum sem merkja „ekki manneskja“. Ef eitthvað má marka fréttir og opinber skjöl þá á Kourani við mikla tiltekna geðræna erfiðleika að stríða og er stjórnlaus og hættulegur. Honum hafa þó að því er virðist ekki boðist viðeigandi úrræði,“ segir Ingólfur í færslu sinni.
Fram kom í frétt Morgunblaðsins um helgina að Mohamad hafi fengið um 24,5 milljónir króna í bætur frá Tryggingastofnun og Reykjavíkurborg á meðan hann bjó á Íslandi sem frjáls maður. Áður en honum var vísað úr landi var hann dæmdur fyrir ýmis brot, þar á meðal líkamsárás, húsbrot, brot gegn nálgunarbanni, eignaspjöll, brot gegn valdstjórninni, sprengjuhótanir, skjalafals og vopnalagabrot.
Sjá einnig: Sendur til Sýrlands og fær ekki að koma aftur næstu 30 árin
Jafn veikur í Sýrlandi og hér
Ingólfur segir að þessar upphæðir séu lágar og til þess ætlaðar að halda honum lifandi:
„Ég veit auðvitað ekki í hverju hann hefur lent um ævina en sorgarsaga hans er ekki einsdæmi og hefur augljóslega ekkert að gera með uppruna hans eða „menningu“. Það stöðvar ekki virka í athugasemdum við að alhæfa út frá hans sögu um flóttafólk almennt. Lesendum eru ætluð þau hughrif að flóttafólk frá Vestur-Asíu og Afríku sé hættulegt og kostnaðarsamt og eigi skilið meðferð eins og skepnur en ekki fólk,“ segir Ingólfur.
„Nú er Kourani jafn veikur í Sýrlandi eins og hér og heilbrigðis-, dóms og -velferðarkerfin þar í miklu verra ástandi en hér. Hann getur valdið skaða þar og ég giska á að það sé töluverð hætta á því að hann verði ekki langlífur. Mér finnst ég ekki hafa forsendur til að segja til um hvað væri rétt að gera. Kannski vildi Kourani sjálfur fara úr landi. En mér finnst þessi orðræða um hann og orðræða um flóttafólk út frá hans máli vera til marks um harðneskju ef ekki hatur, sem er ógnvænlegt.“
Svona sé komið fyrir HÍ
Hannes deilir frétt Nútímans um ummæli Ingólfs og segir að þau séu merki um hvernig komið sé fyrir Háskóla Íslands, hans gamla vinnustaðar:
„Ingólfur var sem kunnugt er forsprakki ólátabelgja, sem hleyptu uppi fundi um lífeyrismál, af því að fyrirlesarinn var frá Ísrael. Brutu þeir með því almenn hegningarlög og siðareglur Háskólans, en Háskólinn gerði ekkert.“
Jón Magnússon lögmaður og fyrrum þingmaður tekur undir með Hannesi og gagnrýnir Ingólf harðlega:
„Með ólíkindum að lesa þessi skrif lektorsins, en þau eru samskonar vitfirringarskrif og ýmsir rugluðustu kollegar hans í engilsaxneskum háskólum hafa komið fram með á undanförnum árum. Lektorinn gagnrýnir sérstaklega að frá því sé sagt að glæpamaðurinn hafi verið á framfæri skattgreiðenda allan tímann sem hann var hér á landi auk þess að hann hafi verið kallaður skepna,“ segir Jón. „Í minni sveit þótti það eðlilegt að kalla þá menn skepnur sem hömuðust gegn öðru fólki og ollu þeim skaða og væru lítt hæfir í mannlegu samfélagi. En ekki annars að vænta af lektor, sem hamast gegn því að fólk fái að tjá sig í lýðræðislegum umræðum.“
Hann er samt manneskja
Ingólfur segir að það sé allt rangt sem Hannes segir og ritar færslu þar sem hann spyr hvort Hannes sé ekki líka manneskja:
„Hannes var árið 1988 pólitískt ráðinn, beint af ráðherra, í stöðu við Háskóla Íslands. Í umsögn hæfnisdómnefndar segir meðal annars um kandídatsritgerð hans: „Í heild rýrir það gildi ritgerðarinnar hversu gjarn höfundur er að koma einkasjónarmiðum sínum að og gera þau nánast að algildum mælikvarða. Á nokkrum stöðum eru felldir niðrandi persónulegir dómar um menn án nægilegs rökstuðnings." Segja má með sanni að persónuníð sé eitt helsta einkenni á málflutningi Hannesar alla tíð,“ segir Ingólfur.
„Í seinni tíð hefur Hannes fengið mig á heilann. Hann beitir sínum sígildu mælskubrögðum persónuníðs og ósanninda til að rægja mig, bæði á síðum Morgunblaðsins og á samfélagsmiðlum. Meginástæða þess er stuðningur hans við þjóðarmorð Ísraels á Gaza. Hann þolir engin mótmæli gegn því. Þetta er í samræmi við skoðanir hans og áróður gegnum árin, því hann hefur alltaf sýnt lífi og tilveru fólks sem ekki er hvítt fyrirlitningu. Hann skrifaði til stuðnings árásum Bandaríkjanna á Víetnam og studdi dauðasveitir Pinochets í Chile, svo dæmi séu tekin, og ekki bara á þeim tíma sem glæpirnir voru framdir heldur líka löngu eftirá.“
Ingólfi finnst orð Hannesar rætin og ósönn:
„Þau geta valdið skaða þó að þau séu almennt talin léttvæg. En hann er samt manneskja.“
