Það að Donald Trump skyldi í þrí- eða fjórgang nefna Ísland í stað Grænlands á öryggisráðstefnunni í München sýnir að einhvers staðar í bandaríska kerfinu er fjallað um Ísland á svipuðum nótum og Grænland. Þetta er ekki tilviljun. Dönum tókst að verjast ásælni Bandaríkjanna á Grænlandi vegna þess að allt Evrópusambandið stillti sér upp þeim til varnar.

Ísland hefur ekkert vöðvaafl og við höfum hrakist undan veðrum og vindum norður í Ballarhafi í bæði eiginlegri og óeiginlegri merkingu. Við höfum alltaf þurft að vera í vari og njóta skjóls af einhverjum.

Við Íslendingar munum alltaf lenda í milli í stríðsbrölti stórvelda og megum ekki halda að við getum bara setið hjá og verið í liði með öllum og engum. Yfirgangur Trumps gagnvart Grænlandi ætti að vera okkur til áminningar og við þurfum að endurskoða stöðu okkar. Að horfa í kostnaðinn við viðræður um aðild að ESB er hlægilegt.

Fjölskyldur sem klofna í herðar niður vegna ágreinings um þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna er væntanlega svo lánsamar að hafa aldrei fyrr lent í neinu sem reynir á, engin veikindi, dauðsföll eða annað slíkt. Við hljótum að geta tekist á við erfið mál og þetta er ekki í fyrsta skipti sem þjóðin skiptist í fylkingar um mál.

Það er ekkert einfalt við inngöngu í Evrópusambandið og upptöku evru. Fleiri en ein hlið er á málinu og slæmt að kjósendur skuli ekki fá nægar upplýsingar, nú þegar það er á þeirra herðum að ákveða næstu skref. Albert Jónsson, fyrrverandi sendiherra og sérfræðingur í alþjóðamálum, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.

Flestar þjóðir sem gengið hafa í ESB eftir Kalda stríðið hafa gert það til að styrkja lýðræðið og réttarríkið og ná sér upp úr hremmingum Kalda stríðsins og kommúnisma. Því er ekki svo farið með Ísland. Ísland sækist eftir evru en upptaka evru er ekki sjálfgefin þótt ríki gangi í ESB. Uppfylla þarf skilyrði.

Ef þjóðin samþykkir aðildarviðræður við ESB í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst fara í hönd einstakar viðræður sem ekki er fordæmi fyrir í sögu ESB. Aldrei áður hefur umsóknarþjóð lagt upp með það að markmiði að fá varanlega undanþágu frá frumrétti ESB. Það er hins vegar staðan með Ísland.

Þegar horft er á landakortið er auðvelt að skilja það hvers vegna Bandaríkin hafa áhuga á að verja Ísland. Sagan staðfestir það og líka mikill kjarnorkuvopnaforði Rússa á norðurslóðum. Við þetta bætist að Ísland er hliðið sem Bandaríkjamenn nota inna á norðurslóðir.

Trump passar sig á að allir sem hann velur til starfa hlýði honum. Svo var ekki á fyrra kjörtímabili hans. Bandaríkin hafa lengi verið að breytast og stórir hópar í miðríkjunum og suðrinu hafa einfaldlega orðið út undan. Það er þetta fólk sem kaus Trump. Hann hefur svo hreinlega beygt allt bandaríska stjórnkerfið undir sig.

Það er alls ekkert allt að fara til fjandans í heiminum þó að mikið gangi á með stríðum og hörmungum. Tækniframfarir geta verið lykillinn að því að leysa það sem í dag virðist óleysanleg vandamál. Gervigreindin getur t.d. komið að miklu gagni í baráttunni við loftslagsvandann.

Rússar eru ekki alvöru stórveldi, þeir eru bara að reyna að verða stórveldi. Mikið vantar upp á á nærri öllum sviðum. Efnahagslega eru þeir veikir. Hernaðarlega eru þeir veikir, eins og stríðið í Úkraínu sýnir glögglega. Þeir búa hins vegar yfir miklum fjölda kjarnorkuvopna.

Það kostar mikla peninga að vera með litla og óstöðuga mynt eins og krónuna. Innganga í Evrópusambandið myndi strax, jafnvel áður en við tækjum upp evru, minnka þann kostnað. Það hefði mikil áhrif til hagsbóta fyrir neytendur og samkeppni að ganga inn í ESB. Samkeppni myndi aukast í dagvöru, eldsneytissölu, tryggingamarkaði og lánamarkaði.