Framsóknarflokkurinn virðist eindregið á móti því að segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Í hugum margra – sérstaklega yngri kjósenda – er þetta hin náttúrulega afstaða Framsóknar, annað væri eiginlega óhugsandi. Þetta er þó mikill misskilningur og söguleg gleymska.

Andstæðingar Evrópusambandsins hafa löngum átt heimili í Heimssýn, þverpólitískum samtökum Evrópuandstæðinga. Með árunum hefur Heimssýn orðið að sérviskulegum sértrúarsöfnuði, yfirbragðið gamaldags. Andstæðingum Evrópusambandsins finnst oft eins og að einhver erlendur aðili sé að taka eitthvað frá þeim, eða að þeim sé ógnað með einhverjum hætti.

Í Viðreisn, líkt og öðrum stjórnmálaflokkum, er margt gott fólk. Þessu verður ekki neitað. En Viðreisn er samt á köflum ákaflega þreytandi fyrirbæri. Ekki vegna þess að Viðreisn telji að sín stefna sé best, öðrum flokkum finnst líka að sín stefna sé best. Og stundum er stefna Viðreisnar kannski best, flokkurinn má eiga það. Vandamálið er annað.