Leikkonan Kate Beckingsale opnaði sig um áfallastreituröskun sem hún glímir við í myndbandi sem hún birti á samfélagsmiðlum. Hún hvetur fólk til að sýna mildi þar sem slíkar raskanir séu ósýnilegar öðrum en þeim sem við þær glíma.
„Það eru menn, konur og börn þarna úti sem hafa séð eða upplifað svo skelfilega hluti að taugakerfi þeirra hefur breyst til frambúðar. Og margt þetta fólk verður ótrúlega lunkið við að fela þetta. Og það er sorglegt, því þau verða svo góð í feluleiknum að þeim er engin miskunn sýnd.“
Hún biður fólk að sýna aðgát í nærveru sálar. Fólk með áfallastreitu geti virkað ósköp eðlilegt. Það mætir til vinnu, sinnir heimilislífinu, hlær og skemmtir sér með vinum – en svo liggur það andvaka uppi í rúmi því það getur ekki sofið fyrir martröðum. Það getur verið að eiga ósköp eðlilegan dag en svo gerist eitthvað – lykt, hljóð, tilfinning, hugsun eða hvað sem er – sem kveikir á endurupplifun á áfallinu.
„Manneskja með áfallastreitu stendur ein, eðli máls samkvæmt, og þetta er það fólk sem er hvað mest einmana. Þau standa ein með hrylling sem á enga samleið með lífinu en samt, oftast, reynir það að halda lífinu áfram, skref fyrir skref.“
Beckinsale hefur birt nokkrar færslur til aðdáenda sinna þar sem hún opnar sig um áfallastreitu og sorgina, en hún missti móður sína í fyrra eftir erfiða baráttu við krabbamein. Beckingsale stóð þétt við bak móður sinnar síðustu mánuðina og segir þá reynslu hafa verið þungbæra. Sorgin hafi verið svo sár að hún gat ekki hugsað sér að borða og það hafi valdið því að hún léttist verulega, eitthvað sem netverjar hafa verið duglegir að benda á og velta vöngum yfir.
„Ég horfði upp á 31 árs gamlan föður minn deyja úr alvarlegu hjartaáfalli og síðan horfði ég á stjúpföður minn deyja og móður mína rýrna og deyja. Þessi gífurlega mikla þáning gerir að verkum að maður verður ekkert sérstaklega svangur. Þetta er ekki eins og lystarstol þar sem maður er að svelta og krefst viljastyrks. Þetta er meira eins og líkaminn sé búinn að slökkva á sér. Ég held þetta sé sjokkið og áfallið. Ég held að það að sjá einhvern, sérstaklega fólkið sem þú elskar mest, þjást og látast með hrottalegum og stundum ofbeldisfullum hætti, ræni mann matarlystinni.“
Þegar stjúpfaðir leikkonunnar lést árið 2024 svaraði leikkonan nettröllum og bað þá um að hætta að leggja hana í einelti vegna þyngdartaps.
Sjá einnig: Svarar nettröllunum - „Ég er að reyna að lifa af“
Í áðurnefndu myndbandi biður hún fólk að sýna öðrum mildi. Þú getir aldrei vitað hvað aðrir eru að ganga í gegnum og best sé að hafa vaðið fyrir neðan sig. Það sé alltaf öruggast að nálgast aðra með góðmennskuna að vopni.
„Kannski bara sleppa því að vera alltaf að segja fólki að það sé sterkt. Kannski er það gjörsamlega bugað eftir að hafa þurft að vera sterkt árum saman, styrkur sem hefur valdið þeim misskilningi að það þurfi ekki mildi. Það er fólk þarna úti sem í hljóði er að sinna umönnun, að horfa á ástvini hraka með hrottalegum og skelfilegum hætti sem það hefur ekki læknisfræðilegu menntunina til að takast á við. Og þetta fólk stendur eitt. Og það getur brotið þau, sérstaklega þegar allir grípa í þann strámann að segja: Vá hvað þú ert sterk. Þetta fólk þarf að heyra: Ég verð til staðar fyrir þig ef þú þarft að brotna. En fæstum er fært að veita slíkt öryggi svo reyndu að verða manneskja sem getur það. Það gæti breytt öllu fyrir einhvern.“
