Sérstakur bankaskattur er hækkaður núna samkvæmt fjárlagafrumvarpinu um sex milljarða króna. Þetta er sjálfsögð og eðlileg tillaga í ljósi ofboðslegs hagnaðar banka og fjármálafyrirtækja hin síðari ár. En þessi skattur gerir ekki sitt gagn ef bankarnir ná að velta honum umsvifalaust út í verðlagið þannig að fólk og fyrirtæki þurfi að borga brúsann.

Það hefur ekki farið fram hjá Svarthöfða að nú lítur út fyrir að uppsagnarákvæði kjarasamninga virkist og hægt sé að segja upp kjarasamningum í september, byggt á verðbólgumælingum Hagstofunnar í ágúst. Þetta er auðvitað slæmt en þetta er enginn heimsendir. Þetta er úrlausnarefni.

Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu héldu ráðstefnu í gær þar sem meginefnið var að vorkenna bönkunum vegna þess að stjórnvöld hafa lagt bankaskatt á bankana síðustu tíu árin, lengst af undir vinstri stjórn Katrínar Jakobsdóttur og Bjarna Benediktssonar (sem nú er kominn yfir borðið og byrjaður að væla og skæla fyrir hönd atvinnulífsins með fimm milljóni