Beint lýðræði er lítt brúkað á Íslandi. Því var þjóðaratkvæðagreiðslan um framhald viðræðna um aðild að ESB söguleg. Stærsta hagsmunamál samtímans sett í dóm kjósenda. Hann er skýr. Viðræðum um aðild verður ekki fram haldið. Því miður en niðurstaðan er skýr. Dómur fólksins er fallinn. 

EES-samningurinn var pólitískt afrek á sínum tíma en hann varir ekki að eilífu. Sú stoð mun að lokum bresta, enda millilending á lengri leið.

Til að tryggja öryggi og fullveldi Íslands höfum við átt í ýmis konar alþjóðlegu samstarfi frá lýðveldisstofnun: Nató, EFTA, SÞ, EES. Þar deila þjóðir fullveldi og valdi til þess að styrkja stöðu sína í hörðum heimi. Samstaða þjóða sem grundvallast á lýðræði, frjálsri samkeppni, jöfnuði og mannréttindum.

Við getum rökrætt fram í hið óendanlega um hverju mögulegur samningur um aðild að Evrópusambandinu muni að lokum skila. Til að leiða það til lykta verður að ljúka viðræðum og greiða atkvæði á ný um endanlegan samning.

Þegar gerð EES-samningsins stóð sem hæst hafði Jón Baldvin Hannibalsson, þáverandi utanríkisráðherra og helsti arkitekt samningsins merka, gjarnan á orði: „Ófæddu börnin gráta ekki,“ og átti við að engin leið væri að segja fyrir um öll tækifærin sem leyndust í nýjum aðstæðum.

Atkvæðagreiðslan um framhald viðræðna um aðild að Evrópusambandinu er ögurstund í sögu íslensku þjóðarinnar. Verði framhald viðræðna fellt gætu liðið áratugir þar til málið ratar á ný í brennidepil stjórnmálanna og sótt verði um aðild á ný.

„Þetta er fullkomlega óásættanlegt. Þvert á Barnasáttmála SÞ sem var festur í lög hérlendis: Það á aldrei að frelsissvipta börn. Punktur. Hvert svo sem markmiðið er.“ Þetta segir Björgvin G. Sigurðsson, fyrrverandi ráðherra Samfylkingarinnar, á Facebook í morgun.