Það hefur verið forvitnilegt að fylgjast með umræðunni í kjölfar þjóðaratkvæðisgreiðslunnar. Nei-menn fagna afgerandi niðurstöðu, en Já-menn eru með böggum hildar, saka Nei-menn um upplýsingaóreiðu, að ganga erinda auðmanna og aðhyllast bandaríska MAGA hugmyndafræði, vera hreinlega trumpistar.

Það er mikið rætt og ritað um ESB þessa dagana.  Umræðan er oft og tíðum ansi skrautleg, eða frjálsleg öllu heldur, og já- og nei-sinnar rugla í okkur endalaust.

Las fyrir skemmstu bókina Um tímann og vatnið eftir Andra Snæ Magnason.  Andri Snær er lipur penni og bókin bæði fróðleg og skemmtileg.  Á milli þess sem hann rifjar upp minningar úr eigin lífi, sögur af fjölskyldunni og bandarískum frænda sínum, sem hafði gert það að ævistarfi sínu að bjarga krókódílum í útrýmingarhættu, viðrar hann áh

Fram undir 1980 hafði efnahagsstjórn Íslands aðallega byggst á nokkuð reglubundnum gengisfellingum. Krónan var orðin illa löskuð á þessum trakteringum og hlutverk Seðlabankans aðallega að láta hanna nýja peningaseðla og mynt. Muniði eftir álkrónunni? Þá hugsuðu þáverandi ráðamenn með sér: Nei, þetta gengur ekki lengur.