Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga hef ég verið svo lánsöm að fá að sækja fjölmarga viðburði á vegum framboða Viðreisnar um land allt. Þó sérstaklega í Norðvesturkjördæmi, þar sem Viðreisn býður fram í fyrsta sinn bæði í Ísafjarðarbæ og á Akranesi. Áhuginn, krafturinn og samheldnin sem einkennir

Í ágúst verður þjóðin spurð einfaldrar spurningar. Viljum við halda áfram viðræðum við Evrópusambandið eða ekki. Stundum er það einfaldasta spurningin sem flækist mest í umræðunni. Það á sannarlega við í Evrópuumræðunni. Í stað þess að ræða efnislega hvort opna eigi þessar dyr eða loka þeim hefur

Stundum finnst mér skorta á raunveruleikatengingu í stjórnmálunum. Of oft festumst við í pólitískum skotgröfum þar sem leikreglurnar snúast frekar um yfirboð og ódýr högg en raunhæfar lausnir. Við eyðum tíma í karp um það sem litlu máli skiptir, um huglæga mælikvarða og hugtök sem á endanum þýða

Samfélagsleg umræða um gervigreind hefur nú staðið yfir í nokkur ár. Oft sett fram á þann hátt að við þurfum að búa okkur undir að gervigreind muni einhvern tímann í framtíðinni spila stórt hlutverk í lífi okkar. Ég man þegar ég heyrði fyrst um fjórðu iðnbyltinguna. Þá fannst mér hún mjög fjarlæg

Í vikunni vakti viðtalsþáttur við kanslara kaþólsku kirkjunnar á Íslandi töluverða athygli. Þar lýsti hann því yfir að kirkjan hvatti til bælingar á samkynhneigð og byði hinsegin fólki úrræði til að „komast út úr slíku líferni.“ Sagði hann helstu úrræðin sem kirkjan byði upp á felast í þátttöku í