„Ég mun berjast fyrir systur mína, þó að það gangi af mér dauðri,“ segir Sarah Turney í myndbandi þar sem hún vekur athygli á máli systur sinnar, en þetta er barátta sem hún hefur staðið í síðasta áratuginn. Sarah gefst ekki upp, jafnvel þó að maðurinn sem er talinn bera ábyrgð á hvarfi systur hennar hafi verið sýknaður rúmum 20 árum eftir að systurnar hittust síðast.
Ekkert hefur spurst til Alissu Marie Turney frá árinu 2001. Það ár fagnaði hún 17 ára afmæli sínu og mánuði síðar var komið að öðrum stórum degi í lífi unglingsins, seinasta skóladeginum fyrir sumarfrí. Alissa hafði beðið dagsins með eftirvæntingu og ætlaði að fagna með vinum sínum í partýi um kvöldið.
Sjá einnig: Leitaði að dóttur sinni í 19 ár – Þá varð kúvending í málinu
Strauk hún að heiman?
Bjallan hringdi og skólanum var slitið fyrir sumarið þann 17. maí árið 2001. Yngri systir Alissu, Sarah, sem var þá 12 ára gömul, beið þolinmóð eftir föður sínum, Michael Turney, sem ætlaði að sækja hana. Þegar hún hafði beðið drykklanga stund gafst hún upp og fór heim með vinkonu sinni. Þangað sótti Michael hana síðdegis og sagði henni að hann næði ekki í Alissu. Heima hjá Turney-fjölskyldunni fannst farsími Alissu og bréf þar sem stóð að Alissa hefði ákveðið að fara til Kaliforníu.
Michael komst í mikið uppnám og leitaði Alissu í hverfinu og hengdi upp miða með mynd af henni. Hann fór til lögreglu um kvöldið og tilkynnti að Alissu, sem var stjúpdóttir hans, væri saknað. Þau hefðu rifist og hún strokið til Kaliforníu. Lögregla tók málið ekki alvarlega. Unglingurinn var 17 ára og hafði strokið. Ekki þótti tilefni til frekari rannsóknar. Michael tilkynnti lögreglu um viku síðar að hann hefði fengið símtal frá Alissu þar sem hún sagðist aldrei ætla að koma heim aftur.
Falska játninginn sem hreyfði við rannsókninni
Nokkrum mánuðum eftir að Alissa hvarf var maður að nafni Thomas Hymer handtekinn í Georgíu og tveimur árum síðar var hann dæmdur í lífstíðarfangelsi fyrir morðið á Söndru Lee Goodman sem hann hafði kyrkt og falið undir rúmi á hóteli í Flórída. Hymer sagði fangaverði árið 2006 að hann hefði líka myrt Alissu en fljótlega varð ljóst að hann laug því. Þessi falska játning hreyfði þó loksins við lögreglu sem nú neyddist til að taka hvarf Alissu alvarlega en hennar hafði þá verið saknað í fimm ár.
Kom þá á daginn að bankareikningur Alissu hafði ekki verið hreyfður síðan hún hvarf. Vinir Alissu voru yfirheyrðir og greindu frá því að Michael hefði sótt hana í hádeginu, daginn sem hún hvarf. Eins kom á daginn að Michael hafði haft eftirlitsmyndavélar á heimili sínu og geymdi upptökur sem náðu allt aftur til níunda áratugarins. Upptökunni frá deginum sem Alissa hvarf hafði þó verið eytt. Eins hafði Michael tekið upp öll símtöl, en ekki þó meinta símtalið frá Alissu eftir að hún hvarf.
Berst fyrir réttlæti
Að sögn vinar Alissu hafði Michael reynt að misnota hana kynferðislega. Lengi vel hafði yngri systir Alissu, Sarah Turney, ekki trúað nokkru slæmu upp á föður sinn. Það breyttist þó eftir að Michael var handtekinn árið 2010 og dæmdur í fangelsi fyrir að hafa haft 26 heimagerðar sprengjur í vörslum sínum.
Sarah hefur allt frá árinu 2017 barist fyrir því að faðir hennar verði látinn svara fyrir málið, en hún trúir því staðfast að hann hafi myrt Alissu. Hún heldur úti vinsælli Facebook-síðu, hlaðvarpi og bloggi um málið. Um tíma virtist henni ætla að verða að ósk sinni. Michael var ákærður fyrir morðið árið 2020 en sýknaður árið 2023 þar sem dómari taldi sönnunargögn ekki duga til sakfellingar. Lík Alissu hefur aldrei fundist.
Hvað með andlát móður þeirra?
En Sarah ætlar ekki að gefast upp. Hún er enn að birta myndbönd og færslur á miðlum sínum til að vekja athygli á sögu Alissu. Hún er enn sannfærð um sekt Michaels.
Hún hefur vakið athygli á því að kviðdómur í máli föður hennar hafi ekki fengið að heyra um ásakanir Alissu um að faðir hennar hafi beitt hana ofbeldi. Vitni voru að ofbeldinu en þeim var meinað að bera vitni í málinu.
Sarah hefur einnig sett spurningarmerki við andlát móður sinnar, Barböru Farner, sem lést árið 1993, úr lungnakrabbameini. Sarah segir í færslu á miðlum sínum að ekki leiki vafi á því að móðir hennar hafi verið veik. Það sé þó undarlegt að Michael hafi sérstaklega krafist þess að engin krufning færi fram. Vanalega fer ekki fram krufning þegar fólk lætur lífið eftir langvarandi veikindi. Sarah segir að þegar móðir hennar var send heim í lífslokameðferð hafi amma hennar og móðursystir komið til að sinna umönnun hennar. Þeim þótti Michael svo grunsamlegur að amma Söruh þorði ekki annað en að sofa á gólfinu við hlið sjúkrarúmsins því hún óttaðist að Michael myndi eiga við lyfin sem Barbara átti að fá til að flýta fyrir andlátinu.
„Hún þurfti að deyja fyrir lok mánaðar svo faðir minn gæti fengið líftryggingu hennar greidda út. Hann var í tímaþröng og hún lést rétt áður en líftryggingin hefði annars fallið úr gildi.“
Eins hafi faðir hennar verið staðráðinn í því að stefna tóbaksfyrirtækjunum, því þau báru ábyrgð á lungnakrabbameininu. Söruh finnst því undarlegt að hann, hafandi þessi áform, hafi sérstaklega farið fram á enga krufningu.
„Maður þyrfti þá að sanna að hún hefði dáið sökum reykinga, einmitt með krufningu.“
Michael svarar fyrir sig
Michael ættleiddi Alissu og eldri bróður hennar, John, þegar hann tók saman við Barböru. Hann átti eins þrjú börn fyrir. Sarah er eina barnið sem hann og Barbara áttu saman. Nú gætu sumir velt fyrir sér hvað hinum börnum Michaels þykir um þetta allt saman en Sarah segir að þau trúi því öll að faðir þeirra sé sekur. Sarah hafi verið seinust systkinanna til að snúast gegn Michael. „Það tók mig alltof langan tíma að sjá hvaða skrímsli hann var, og er enn.“ Michael heldur enn fram sakleysi sínu og hefur ekki veigrað sér við að svara Söruh fullum hálsi. Hann hefur meðal annars hótað því að stefna YouTube fyrir að leyfa Söruh að birta myndbönd um málið.
Eftir stendur spurningin sem engum hefur tekist að svara í 25 ár. Hvar er Alissa? Sarah telur ljóst að systir hennar sé dáin og að faðir þeirra beri ábyrgð á því, en hún ætlar að berjast þar til hún fær jarðneskar leifar systur sinnar í hendurnar svo Alissa geti loksins hvílt í friði.
.
