Þegar vinnudeginum lýkur eru væntanlega ekki margir sem hafa áhuga á að láta reyna mikið á heilann og vilja frekar hvíla hann og líkamann. Margir finna ákveðna ró með því að horfa á sjónvarpið og láta hugann reika á meðan horft er. Niðurstöður nýrrar rannsóknar benda til að það hvernig við slökum á og kúplum okkur frá líðandi stund getir haft áhrif mörgum árum síðar.
Vísindamenn við University of Southern California rannsökuðu hvaða áhrif ýmislegt, sem kallar á kyrrsetu, hefur á heilann. Rannsóknin hefur verið birt í vísindaritinu Alzheimer´s & Dementia.
Science Daily segir að niðurstöður rannsóknarinnar bendi til að afþreying, sem kallar ekki á neinar aðgerðir frá fólki, geti verið lakari en afþreying sem krefst þess að heilinn sé látinn vinna.
Vísindamennirnir unnu úr gögnum 1.700 Bandaríkjamanna sem var fylgt eftir áratugum saman. Á miðju æviskeiði þeirra lýstu þeir daglegum venjum sínum og mörgum árum síðar fóru þeir í sneiðmyndatöku á heila.
Þá kom ákveðið mynstur í ljós. Hjá þeim sem horfðu mikið á sjónvarp sáust oftar breytingar í heilanum. Þetta eru breytingar sem hafa áður verið tengdar við hnignun andlegrar getu. Meðal annars voru sum svæði heilans minni og það fundust merki um að þetta hefði áhrif á hvíta efni heilans.
Það sem vakti mesta athygli vísindamannanna var að það hafði ekki sömu áhrif að sitja löngum stundum og sinna skrifborðsvinnu. Þvert á móti var heilauppbygging fólks, sem vann kyrrsetuvinnu, oft mun betri.
Vísindamennirnir benda á að vinna, sem krefst einbeitingar, skipulagningar og lausna, geti örvað heilann þótt líkaminn sé í hvíld. Þetta bendir til að gæði þeirra andlegu verkefna, sem tekist er á við, geti verið mikilvægari en tímafjöldinn sem maður situr.
Vísindamennirnir leggja áherslu á að rannsóknin staðfesti ekki að sjónvarpsgláp valdi breytingum á heilanum. Aðrir þættir geti komið við sögu og þess utan hafi upplýsingarnar um sjónvarpsáhorfið komið frá þátttakendunum sjálfum.
