Sólveig Anna Jónsdóttir formaður Eflingar sér ekkert eftir orðum sínum um þingmanninn Dag B. Eggertsson og bróður hans Gauta B. Eggertssyni hagfræðiprófessor. Hlaut hún töluverða gagnrýni fyrir, meðal annars frá Hönnu Katrínu Friðriksson atvinnuvegaráðherra. Gagnrýndi Sólveig Anna baráttu þeirra bræðra fyrir að því að já yrði ofan á í þjóðaratkvæðagreiðslunni í lok ágústs síðastliðins og setti hana í samhengi við BDSM-blæti og sagði að líklega væri best fyrir þá að taka þátt í gleðigöngunni þann eina dag á ári sem hún fer fram. Sólveig Anna segir að flestum ætti að vera augljóst að hún hafi verið að grínast en segir að henni sé sama þótt einhverjir hafi móðgast.
Sólveig Anna viðhafði ummælin umdeildu þegar hún var gestur í hlaðvarpsþættinum Komið gott. Sagði hún meðal annars:
„Það er greinilega mikil svona ofbeldisdýrkun í gangi hjá vissum krötum og miðjuvinstra fólki.“
„Ekki bera þetta á torg og ekki vera að taka þjóðina með inn í einhverjar fantasíur. Við viljum það ekki. Og ef þú ætlar að gera það þá er einn dagur á ári og það er gleðigangan.“
Sjá einnig: Ummæli Sólveigar vekja hörð viðbrögð og ráðherra segist orðlaus - „Hvað er að frétta?“
Grín
Í Facebook-pistli um viðbrögðin skrifar Sólveig Anna:
„Það er fátt fyndnara en að sjá fólk æsast upp í hræsni heilagleikans, með öllum þeim þversögnum og yfirgengilegheitum sem því fylgir. Þessvegna er wókið t.d. svona fyndið – yfirþyrmandi alvörugefni og stjórnunarsýki fólks sem tekur sjálft sig svo alvarlega að það lætur eins og guð hafi dáið og gert það að Jesú.“
Rifjar hún upp helstu ummælin sem hún var gagnrýnd fyrir en segir að þau hafi ekki verið aðalatriðið í gríni hennar:
„En það sem ég var aðallega að grína með var að allskonar já-fólk hefði þegar líða fór á sumarið farið að kalla mig auðvaldsh**u og m***u og bólfélaga auðmanna. Og svo framvegis, lol! Ég sagði að þetta hefði gengið ansi langt, sérstaklega vegna þess að ég hefði enn ekkert fengið greitt fyrir ósiðlega hegðun mína.“
„Enginn ríkur kall væri búinn að leggja neitt inn á mig. Þrátt fyrir alla þá strípihneigð sem ég hefði fús sýnt, eins og gamli kratahöfðinginn og fyrirmennið Þröstur Ólafsson sakaði mig um, við miklar og góðar undirtektir fjölbreytts hóps fíns fólks, m.a. fyrrum þingmanns Samfylkingarinnar - um leið og hann sagði frá heimsku minni og ríkulegum vilja til að sitja brosandi við hlið „pyntara“ míns, sem hefði orðið til þess að ég hefði „ofboðið öllum“.“
Hanna
Sólveig Anna gerir viðbrögð tveggja einstaklinga við orðum hennar að umtalsefni:
„Grín-framkoma mín hefur líkt og stripp-teasið, ofboðið ýmsum. M.a. ráðherra íslenskra atvinnuvega, sem segist „orðlaus“ vegna Komið gott þáttarins, og nýjum starfsmanni Alþýðusambandsins, sem segist hitta mig daglega og spyr hvort hún þurfi af þeim sökum „frekara info?“ – væntanlega vegna þess að hún telur sig þurfa að skoða hvort hún eigi að forðast samskipti við svo viðbjóðslega konu. Fyndin staðreynd, alla vega fyrir þau sem finnst mögulega gaman að flissa smá: Ég hef engin samskipti átt við umrædda konu, önnur en þau sem stóðu yfir mánuðum saman árið 2020. Þá leiddi hún samninganefnd Samtaka sjálfstæðra skóla og reyndi ásamt Samtökum atvinnulífsins að koma í veg fyrir að félagsfólk Eflingar, að langstærstum meirihluta konur, sem störfuðu hjá aðildar-skólunum, fengju að gera heildstæðan kjarasamning í líkingu við þann sem Efling gerir við borgina.“
Segir Sólveig Anna að þessi deila hafi staðið í sex mánuði og Efling hafi á endanum lýst vilja til að fara í hart þegar umrædd samtök hafi reynt að skerða veikindarétt starfsfólks:
„Í þessa sex mánuði var af hálfu þeirra oft reynt að fá á samningafundum fram umræðu um þá erfiðu staðreynd að hjá Samtökum sjálfstæðra skóla væri enginn borgarstjóri og þessvegna varla hægt að gera eins samning og Efling hafði gert við borgina. Ég veit ekki um ykkur en mér fannst þetta þá alveg bráðfyndið og finnst enn.“
Móðgun
Sólveig Anna segist hafa verið fyllilega meðvituð um að þetta grín myndi móðga einhverja:
„Ég vissi að fólk myndi velja að móðgast yfir þessu gríni mínu, og að mér var næstum alveg sama. Ég var augljóslega að grínast og það sem ég var aðallega að grína með í þættinum er að menn og konur hefðu verið að kalla mig sorglega druslu á sextugsaldri með strípi-hneigð.“
Fullt tilefni hafi hins vegar verið fyrir hinum umdeildu orðum:
„Ég hef þá skoðun að konu sé heimilt að velja hvernig hún bregst við þegar tilraun er gerð til þess gera hana tortryggilega og niðurlægja sem pólitískan þátttakanda með þeirri gömlu og margreyndu aðferð að kalla hana druslu. Kona má verða leið en hún líka hlægja – hún má þegja en hún má líka svara, og hún má ráða því hvort að hún verður rosa reið eða hvort hún vill frekar grína.“
„Fólkið sem kallaði mig druslu vegna afstöðu minnar til ESB-aðildar reyndi að þagga niður í mér með því að notast við elsta bragðið í bókinni; ég varð drusla og það sem verra er – gömul drusla! Ég hefði getað fríkað og krafist þess að fólk hætti að tala svona en það var aldrei að fara að virka. Grín aftur á móti hefur þann mikla kost að geta verið skemmtilegt, fyrir aðra auðvitað en oft á tíðum fyrst og fremst fyrir mann sjálfan.“
Má?
Sólveig Anna spyr að lokum tveggja spurninga. Í fyrsta lagi hvort gera megi grín að þeim sem hafi völd:
„Já; þannig minnkum við ósnertaleika þeirra og það sem að oft á tíðum verður yfirgengilegur heilagleiki og sjálfs-aðdáun. Valdamenn sem að þola ekki að gert sé að þeim grín verða í raun enn hlægilegri vegna þess að fólk sem tekur sig of alvarlega er eðli málsins samkvæmt fyndið. Eins og kveðið var forðum daga: Hefurðu verki með þessu?“
Hún spyr í öðru lagi hvort það megi druslu-væða konur í pólitík:
„Já; það er ekki hægt að banna það – ekki frekar en hægt er að banna grín. Það má bara helst ekki skila tilætluðum árangri; kona á helst ekki að biðjast afsökunar á hegðun sinni eða skoðunum - það er eitt það ófyndnasta sem hægt er að hugsa sér.“
Sólveig Anna segir að lokum að hún muni ekki gráta yfir því að vera líkt við vændiskonu:
„Grín, kaldhæðni og sjálfshæðni; ég elska þau öll. Ég gæti grenjað yfir því að vera kölluð m***a á sextugsaldri en tárin koma bara ekki. Ég veit að tár-leysið er í augum margra enn ein sönnunin á því að ég er gallað eintak af kellingu, en þannig er það bara; ekki er hægt að banna leiðindapúkum að vera leiðinlegir, ekki að banna krötum að væla og ekki að banna mér að grína frekar en grenja.“
