„Ég get fullyrt það að við munum virða niðurstöðuna hver sem hún er. Ef það verður já þá förum við í samningaviðræður og ef við náum ásættanlegum samning þá verður hann lagður aftur fyrir þjóðina og fólk mun fá að segja sem það þarf að segja í lokin um þetta mál. Ef það er nei þá er fólk búið að gefa skýr skilaboð. Þannig að fólk getur ekki annars vegar sagt; af hverju að setja þetta á dagskrá? Það vill enginn þetta. En síðan verið á móti því að fólk sé bara einfaldlega spurt.“
Þetta sagði Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra í Bítinu á Bylgjunni nú í morgun. Kristrún sat fyrir svörum um komandi þjóðaratkvæðagreiðslu 29. ágúst.
Var hún spurð hvort hún væri að halda sig til hlés í umræðunni, sagði Kristrún að hún vildi að gefa öðrum en stjórnmálamönnum tækifæri í umræðunni. „Þetta er þjóðarinnar að ákveða, þjóðin veit hvað mér finnst,“ sagði Kristrún. „Sumt hefur verið býsna hart og ómálefnalegt á báðum hliðum.“
Sagði hún að þjóðaratkvæðagreiðslan væri ekki aðalmál ríkisstjórnarinnar, í eðli sínu væri hún ekki hægri-vinstri mál.
„Þetta hefur ekki verið forgangsmál, það eru átján mánuðir síðan þessi ríkisstjórn var mynduð, síðan þá höfum við klárað fullt af málum; samgönguáætlun, tvo ramma, stofna innviðafélag, koma uppbyggingu hjúkrunarheimila á fullt, við erum búin að fara í mikið af breytingum af eftirliti fyrirtækja, við breyttum veiðigjöldum, við erum búin að taka stór mál.“
Var hún minnt á að ekki sé langt síðan að hún sagði að ESB væri ekki forgangsmál, sagði hún að margt hefði breyst síðan, sérstaklega í alþjóðamálum. Hún hafi þó alltaf verið hlynnt aðild Íslands að Evrópusambandinu. „Upp að því marki að við fáum góðan samning,“ sagði hún.
Var hún þá spurð út í hversu afgerandi niðurstaðan þarf að vera.
„Auðvitað væri betra að fá meira afgerandi niðurstöðu,“ sagði Kristrún. „Einhversstaðar verðum við að draga línuna.“
Bætti hún við: „Þannig virkar þjóðaratkvæðagreiðsla og meirihluti. Ég myndi vilja fá meira afgerandi svar en það breytir því ekki að svona virka atkvæðagreiðslur og fólk verður að upplifa festu í því sem við segjum. Við erum að spyrja þjóðina. Við erum ekki að fara af stað í leiðangur án þess að spyrja þjóðina og fólk verður að virða niðurstöðuna sem kemur út úr því.“
