Silja Sóley Birgisdóttir, borgarfulltrúi Sósíalistaflokks Íslands, segir að það hafi tekið tíma að venjast augngotum fólks þegar faðir hennar hóf að klæðast kvenmannsfötum. Silja Sóley var gestur Viktoríu Hermannsdóttur í þættinum Segðu mér á Rás 1 þar sem hún ræddi um pólitíska ferilinn og æskuna.
„Ég á mér sögu að vera mjög feimin og var lengi með félagskvíða og þesskonar, þrátt fyrir að vera með mjög miklar skoðanir á öllu. Það var ekki fyrr en fyrir rúmu ári að ég fer að finna fyrir löngun að hafa einhver áhrif. Ég hafði verið mjög lengi að hugsa um pólitík og komin á þann stað að tala um lítið annað en pólitík.“
Flutti kynningar fyrir kennarann
Kvíðinn hefur fylgt henni lengi. „Ég var mjög kvíðin sem barn og síðan á unglingsárunum færist kvíðinn, úr því að vera almennur, yfir í félagskvíða. Það var alveg hamlandi þegar ég var unglingur, sérstaklega á þessum gaggóárum. Ég hef náð að vinna mig út úr því,“ segir hún. Er hún þakklát kvíðanum upp að vissu marki. „Að vera kvíðinn er hræðilegt og það er mjög erfitt að vera með kvíðaröskun. En þetta breytir hugsunarferlinu manns líka, maður er miklu meira að pæla inn á við og ígrunda hlutina mjög vel, sem hefur áhrif á þá nálgun sem maður hefur á hlutina, sem getur að hluta til verið jákvætt, það er bara að yfirfæra það ekki yfir í hræðslu.“
Eins og hún segir var kvíðinn mestur þegar hún var í unglingadeild grunnskóla. „Þegar ég var í Réttó þá flutti ég kynningar bara fyrir framan kennarann og eitthvað þannig.“ Í dag er staðan allt önnur, telur hún sig vera staðfestingu á að berskjöldunarmeðferð virki. „Með tímanum verður þetta bara auðveldara,“ segir hún. „Ég var ágætlega róleg í kappræðunum, miðað við aðstæður, mætti síðan í Silfrið daginn eftir, þá var ég alveg pollróleg. Mjög furðuleg tilfinning. Maður fór bara yfir þröskuldinn að fara í kappræður þrjá daga í röð.“
Tók tíma að venjast
Silja Sóley rifjar upp að hún var ellefu eða tólf ára fór faðir hennar hóf að klæðast kvenmannsfötum. „Auðvitað var það ákveðin breyting, fyrir það var hann alltaf með naglalakk því hann er tónlistarmaður. Það tók alveg tíma að venjast því. Ég verð alveg að viðurkenna það. Ekki af því að það var óþægilegt. Það var bara öðruvísi. Ég man alveg vel eftir þessu, því þetta kom í fréttirnar á sínum tíma, og eini hnökrinn er að maður ekki nógu upplýstur sem barn. Þannig að maður var ekki alveg tilbúin fyrir þetta. Maður var ekki búin að gera sér grein fyrir því að foreldri manns er opinber persóna. Þannig að fólk hefur spurningar og svona. Ég man að mér þótti það alveg óþægilegt. Fyrsta skipið sem ég man eftir að fólk var eitthvað að fylgjast með.“
Biggi hefur áður tjáð sig um þetta, síðast í ítarlegu viðtali árið 2023.
Sjá einnig: „Samfélagið bjó mig til, ég á rétt á því að vera svona og þetta er í lagi“
Silja Sóley segir að í dag pæli hún lítið í þessu.
„Það var eitthvað svona fyrst og jú jú, einhverjir krakkar voru leiðinlegir á einhverju tímabili en aldrei eitthvað of. Svo er þetta komið á þann stað núna að ég pæli eiginlega ekkert í því.“
Faðir hennar hafi á vissan hátt verið brautryðjandi. „Þetta var nýstárlegt á þeim tíma og man að fólk var alveg, þegar maður mætti í búð eða eitthvað… Fólk var alveg að stara. Bara alveg, öll augu bara föst og fólk var ekkert að fela það,“ segir hún.
„Ég man þegar ég var yngri og var að fara í búðir eða í útlöndum eða eitthvað þannig, það var óþægilegt alltaf þegar ég var að labba með honum að fólk var alltaf að líta við. Síðustu fimm, sex, sjö, átta árin þá hef ég eiginlega ekki fundið fyrir því. Sem mér finnst ánægjulegt. Veit ekki hvort það sé vegna þess að ég er ekki að pæla í því en mér líður samt líka eins og að fólk sé ekki jafn mikið að pæla í því.“
