Breski Ólympíufarinn Freddie Woodward hefur opnað sig um áralanga baráttu við klámfíkn sem hann segir hafa haft áhrif á sjálfstraust sitt, einbeitingu og líðan á sama tíma og hann var að ná hátindi ferils síns í dýfingum.
Woodward keppti fyrir hönd Bretlands á Ólympíuleikunum í Ríó árið 2016 og hafnaði þar í 19. sæti. Á bak við velgengnina glímdi hann hins vegar við vandamál sem fáir vissu af.
Í ítarlegu viðtali við CNN Sports segir Woodward að hann hafi fyrst komist í kynni við klám ungur að árum, eins og svo margir drengir. Með tilkomu klámefnis á netinu jókst neyslan smám saman og var á endanum orðin nánast dagleg.
Woodward segir þróunina hafa verið lúmska. Hann hélt áfram að hitta vini, fara á stefnumót og standa sig í íþróttum og áttaði sig lengi vel ekki á því hversu mikil áhrif klámnotkunin var farin að hafa á líf hans.
Gat ekki einbeitt sér að náminu
Fyrstu viðvörunarmerkin komu að hans sögn á unglingsárunum þegar hann reyndi að læra fyrir próf.
„Í hvert sinn sem ég ætlaði að læra var klámið stöðugt eins og: „Ég er hér, ég er hér, ég er hér.“ Þá tók ég fyrst eftir því að þetta var orðið vandamál því ég sá að ég var ekki jafn afkastamikill og áður,“ segir Woodward.
Hann leitaði upplýsinga á netinu um klámfíkn og rakst á grein þar sem því var haldið fram að vandamál væri fyrst til staðar ef fólk horfði á klám í meira en tíu klukkustundir á dag. Þar sem hans eigin neysla var langt frá þeim mörkum notaði hann það til að réttlæta áframhaldandi notkun.
Smám saman gekk hegðunin þó lengra. Woodward fór meðal annars að senda öðrum kynferðislegt efni af sjálfum sér í skiptum fyrir myndir og myndbönd.
„Þegar ég horfi til baka var þetta í raun dæmigerð fíknihegðun. Maður var ekki heiðarlegur við sjálfan sig og réttlætti hlutina með undarlegum hætti til að fá það sem maður vildi. En það var aldrei nóg.“
Lekinn varð vendipunkturinn
Vendipunkturinn kom árið 2017, ári eftir þátttöku Woodwards á Ólympíuleikunum, þegar kynferðislegu efni af honum var lekið á netið.
Hann lýsir því sem einu versta augnabliki lífs síns.
„Þetta gjörsamlega braut mig niður,“ segir Woodward. Auk niðurlægingarinnar hafi lekinn neytt hann til að horfast í augu við eigin hegðun og hversu kærulaus hann hefði verið.
Þrátt fyrir afleiðingarnar gat hann ekki hætt að horfa á klám. Þá áttaði hann sig á því að vandinn væri alvarlegri en hann hafði viljað viðurkenna.
Eftir að ferli hans í keppnisíþróttum lauk réð Woodward sig til starfa hjá skemmtiferðaskipafyrirtæki og sýndi dýfingar um borð í skipum á Karíbahafinu. Þar fékk hann að eigin sögn svigrúm til að vinna í sjálfum sér.
Með lestri, hugleiðslu og ítrekuðum tilraunum reyndi hann að ná tökum á klámnotkuninni. Það tók sex ár áður en honum tókst að hætta fyrir fullt og allt. Hann segist nú hafa verið laus við klám í tvö ár.
Afreksíþróttir mögulegur áhættuþáttur
Woodward hefur undanfarið rætt reynslu sína opinberlega og segir fjölda fólks hafa haft samband við sig, þar á meðal aðra íþróttamenn.
Hann veltir því fyrir sér hvort líf afreksíþróttamanna geti í sumum tilvikum gert þá viðkvæmari fyrir áráttukenndri klámnotkun. Sjálfsvirði þeirra geti orðið nátengt árangri og klámið orðið að flóttaleið þegar illa gengur.
Paula Hall, sálmeðferðarfræðingur sem sérhæfir sig í kynlífs- og sambandsvanda, tekur þó fram í samtali við CNN að ekki séu nægar rannsóknir til að sýna fram á að íþróttamenn séu líklegri en aðrir til að glíma við slíkan vanda.
Hún bendir þó á að lífsstíll afreksíþróttamanna geti skapað ákveðnar aðstæður. Þeir þurfi að sýna mikla sjálfsstjórn, forðist gjarnan áfengi, fíkniefni og reykingar og séu auk þess oft einir á ferðalögum og hótelherbergjum.
Í umfjöllun CNN er jafnframt tekið fram að „klámfíkn“ sé ekki sérstök, formlega viðurkennd greining. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin, WHO, skilgreinir hins vegar áráttukennda kynhegðun sem röskun.
Woodward telur sjálfur að klámnotkunin hafi haft áhrif á sig bæði innan og utan íþróttanna.
„Þetta hafði áhrif á sjálfstraustið mitt, einbeitinguna, þroskann, stjórn mína á tilfinningum og þolinmæðina,“ segir hann.
Þótt hann efist stundum um hvort rétt hafi verið að segja sögu sína opinberlega segir Woodward viðbrögðin hafa sannfært sig um mikilvægi þess. Fólk hafi haft samband og sagt frásögn hans hafa orðið til þess að það endurmeti eigið samband við klám.
Nú segist hann vilja hjálpa öðrum að fá þann stuðning sem hann sjálfur hefði viljað fá þegar hann var yngri.
